Vast afvalverwijdering in gemeentelijke en particuliere stortplaatsen wekt zorgen vanwege de risico's verbonden met de vrijgave van verontreinigingen. Regels regelen het gebruik van technische maatregelen om de meeste vrijgaven te voorkomen, en zorgvuldige locatiekeuze minimaliseert de effecten van ongewilde vrijgaven. De interactie tussen de geologie van een locatie, het grondwater en oppervlaktekenmerken bepaalt de potentiële impact die een stortplaats op een bepaalde locatie kan hebben.
Een watervoerende laag vormt zich waar grondwater zich in het ondergrondse opstapelt tot een volume dat door een put kan worden opgepompt, variërend van kleine, lokale kenmerken tot meer dan 250.000 vierkante kilometer. Beperkte watervoerende lagen liggen meestal in het bedrock, terwijl onbeperkte watervoerende lagen relatief vrij door ongeconsolideerde aarde stromen. Grondwaterstroming biedt het transportmechanisme; het begrijpen ervan vergemakkelijkt het modelleren en voorspellen van de migratie van verontreinigd grondwater.
Om off-site impacten te minimaliseren, regelen staten meestal de locatie van de stortplaats - verticaal en horizontaal - ten opzichte van kenmerken zoals het seizoensgebonden hoge grondwaterpeil, de afstand tot drinkwaterputten en/of de afstand tot 100-jaar uiterwaarden. De aard van het grondwater zelf speelt ook een rol in het transport van verontreinigingen. De interactie tussen de chemie van het grondwater, beïnvloed door het materiaal waarlangs het stroomt, en die van de potentiële verontreinigingen helpt te bepalen het uiteindelijke lot en transport van vrijgekomen verontreinigingen.
De ondergrondse geologie nabij een stortplaats - of geconsolideerde gesteente of ongeconsolideerde grond en of laagvlakken of breuken de richting en snelheid van grondwaterstroming beïnvloeden - controleert de migratie van verontreinigd grondwater. Bijna alle natuurlijke, ondergrondse materialen laten grondwater in een of andere mate door. In zandgrond kan water bijvoorbeeld met een snelheid van voet per dag stromen. In sommige harde gesteentes kan het fracties van een inch per decennium zijn.
De stroomsnelheid kan echter toenemen op plaatsen waar materialen met verschillende eigenschappen aan elkaar grenzen of waar geologische processen leiden tot kloven, scheuren of breuken. Deze preferente paden kunnen wijdverspreid zijn of in discrete zones voorkomen. Meer water zal stromen waar de weerstand lager is, dus zones in de buurt van een potentiële bron van verontreiniging kunnen een hoger potentieel voor verontreinigingsmigratie creëren.
Oppervlaktewaterlichamen kunnen rivieren, beken of meren omvatten en geclassificeerd worden als die die water winnen van een nabijgelegen watervoerende laag of die water verliezen aan een dergelijke laag. Winende lichamen hebben een verhoogd risico op verontreiniging omdat ze toxines kunnen accumuleren, die ze doorgeven aan wildlife of afvoeren stroomafwaarts.
A site conceptueel model weerspiegelt het verhaal samengesteld uit de diverse hydrogeologische data verzameld tijdens het veldonderzoek. Regels bepalen de uitgevoerde tests, evenals de dichtheid van testlocaties op een locatie. Ondergrundse data, zoals grond- en gesteentemonsters uit boorputten en grondwatermonsters uit putten; oppervlakte data verzameld met diverse geofysische technieken; en grondkartering om oppervlaktekenmerken te identificeren die van belang kunnen zijn, worden collectief onderzocht voor de creatie van een coherente kijk op het systeem. Geen hoeveelheid monsters zal het ondergrondse op een gegeven locatie volledig beschrijven.