Wanneer een kunstwerk geveild, verzekerd of gedoneerd wordt aan een museum of non-profitorganisatie, is een taxatie nodig om de waarde te bepalen. Deze taxatie, gecombineerd met aanvullende factoren, vormt de basis van de waarde in kunst.
Binnen elk genre wordt de stijl geanalyseerd op technisch vakmanschap. Trends in de kunstwereld beïnvloeden eveneens de waarde van een kunstwerk. Bijvoorbeeld: Banksy's werk valt onder de graffitistijl, wat de waarde mede bepaalt.
Provenance omvat de schepper(s), eerdere eigenaren, eerdere verkoopprijzen en conservatiegeschiedenis. Het garandeert ook dat het object op legale en ethische wijze den eigenaar is gewisseld. Een bekend voorbeeld: tijdens de Tweede Wereldoorlog roofden de nazi's kunstwerken uit joodse huizen, die later in kunstcollecties duiken.
Een zeldzaam kunstwerk, vooral binnen een bepaalde stijl of van een bekende kunstenaar, kan aanzienlijk stijgen in waarde.
Een kunstwerk dat gepubliceerd of getoond wordt, kan in waarde stijgen. Als de Mona Lisa in de depotruimte van de Louvre zou liggen zonder regelmatige analyse door deskundigen, zou de waarde lager liggen.
Een kunstwerk dat niet goed bewaard is, verliest aan waarde. Grote restauraties, vooral als ze de structuur of uiterlijk van het werk veranderen, doen de waarde afnemen. Een stuk dat veel van de oorspronkelijke structuur heeft verloren, verliest significant aan waarde.
De waarde van kunst is dus een complexe combinatie van esthetische, historische en marktgerelateerde factoren.