Veel volwassenen weten niet wat ze moeten doen wanneer ze een doof kind tegenkomen. Vaak weten leraren, medische professionals, maatschappelijk werkers en andere individuen niet waar of hoe ze communicatie met deze kinderen moeten beginnen. Communiceren met een doof kind kan moeilijk zijn omdat kinderen misschien niet zoveel gebaren kennen, niet van de lippen aflezen en vaak niet weten hoe ze een horende persoon kunnen helpen met hen te praten. Lees verder om te leren hoe je communiceert met een doof kind.
Onthoud dat dove kinderen net zo zijn als andere kinderen – ze houden van interactie met volwassenen en hun aandacht. Laat je zenuwachtigheid je niet weerhouden om met een doof kind te spelen of te praten.
Gebaren helpen een heel eind, en je hoeft vaak niet de "juiste" gebaar te kennen om je punt te maken. Wijzen, pantomiem en gezichtsuitdrukkingen kunnen volstaan.
Leer enkele van de gebaren die het meest in het dagelijks leven gebruikt worden. Enkele tientallen gebaren kunnen al veel betekenen. Richt je specifiek op gebaren voor familie, eten, gevoelens en behoeften.
Zorg ervoor dat je de aandacht van het doof kind hebt voordat je probeert te communiceren. Een veelvoorkomende manier om de aandacht van een dove persoon te trekken is zacht op de schouder tikken of je hand in hun gezichtslijn bewegen, maar niet direct in hun gezicht. Als de meeste kinderen, kunnen dove kinderen afgeleid zijn, dus zorg dat ze naar je kijken en dat je hun aandacht vasthoudt tot je klaar bent met gebareneren.
Kijk goed toe wanneer een doof kind met je praat, en probeer te begrijpen wat hij gebarent. Als dat niet lukt, kun je vragen om te herhalen, langzamer te gebareneren of je simpelweg te laten zien waar het over gaat.
Meestal kan een horende broer of zus dolmetschen voor een doof kind indien nodig. Gebruik dit echter als laatste redmiddel, want het doof kind wil liever direct met je communiceren, en het horende kind kan moe worden van alles te vertalen.