Sinds oude tijden beoefend, is calligrafie de fijne kunst van het creëren van mooie handgeschriften. Calligrafie, zoals andere fijne kunsten, vereist een breed scala aan gespecialiseerd materiaal, waaronder pennen, papier, penseels en inkt. Volgens calligraaf David Harris is een belangrijke reden waarom mensen worstelen om goede resultaten te krijgen, meestal omdat ze het verkeerde materiaal hebben gekozen.
De pen is het deel van de pen dat daadwerkelijk het papier raakt. Sommige pennen hebben permanent bevestigde pennen. Een penhouder daarentegen is essentieel een handvat voor het houden van een breed scala aan losbare staal pennen. Calligrafie wordt gecreëerd met een brede pen die zowel dunne als dikke lijnen creëert. De calligraaf controleert de dikte door de hoek van de pen te veranderen. Staal pennen moeten periodiek op een wetsteen geschärpt worden, zoals messen.
De rietpen en de veerpen zijn sinds oude tijden gebruikt voor calligrafie. Een rietpen bestaat uit hol garden riet met één uiteinde gesneden in de vorm van een pen. Zij worden echter ook gemaakt van synthetische materialen, zoals hol plastic buizen. Veerpennen zijn gemaakt van de schacht van een zwaan, kalkoen, gans, eend of kraai veer, met de punt gesneden in de vorm van een pen. In tegenstelling tot penhouders, rieten en veerpennen, houdt een calligrafische vulpen handig zijn eigen inktvoorraad, waardoor het herhaaldelijk dippen in het inktpotje overbodig wordt. Filzstiften worden gebruikt voor het oefenen van letters rather dan voor voltooide werk.
Sommige calligrafen laden inkt op hun pennen met kleine verfpenseels in plaats van de pennen direct in het inktpotje te dippen. Brede penseels worden gebruikt voor het creëren van letters in de stijl van Imperiale Kapitelen, de statige letters die op officiële monumenten en borden in het oude Rome gebruikt werden. De ideale penseel voor deze letterstijl is gemaakt van fijn synthetisch ofzibetharen die de calligraaf in staat stellen een schone, scherpe rand te creëren.
Oude en middeleeuwse schrijvers maakten hun eigen inkt, maar moderne calligrafen kunnen een breed scala aan inkt kopen, zoals India-inkt of Chinese inkt, in een kunstwinkel. India-inkt is vloeibare inkt die vaak gebruikt wordt voor tekenen en schrijven. Chinese zwarte inkt bestaat uit een staaf of blok die tegen een steen wordt gewreven om fijn poeder te creëren dat vervolgens met water wordt gemengd. Een van de voordelen van Chinese inkt is dat zelfs dunne Chinese inkt nog steeds opaak lijkt.
Layoutpapier, tekenpapier en typapier worden gebruikt voor oefening. Als het oppervlak van het papier te hard is, vloeit de inkt niet effectief van de pen. Als het te zacht is, absorbeert het te veel inkt en zien de letters onduidelijk of oneffen uit. Oude schrijvers werkten met velijn, gemaakt van geiten- of kalfsleer, en perkament, gemaakt van schaapsleer. Echter, velijn en perkament kunnen duur zijn, dus de meeste calligrafen gebruiken zuurvrij, fijnkorrelig papier, zoals katoenpapier, hader papier of glad aquarelpapier.
Tip voor beginners: Start met een calligrafie-set met een penhouder, een paar pennen (zoals een brede en een smalle), India-inkt en oefenpapier. Oefen eerst basisstreken voordat je letters vormt.