Veel soorten tekenlessen vereisen basiskleuren. Leraren schilderen en tekenen moeten hun leerlingen voorzien van basiskleeren en hen instrueren over het mengen van primaire en secundaire kleuren om nieuwe tinten te creëren. Kleurwielen illustreren fundamentele kleurtheorie en vormen de basis voor bepaalde kleurenschema's.
Rood, geel en blauw zijn de traditionele primaire kleuren.
Secundaire kleuren zijn combinaties van twee primaire kleuren. Geel en blauw maken groen, rood en blauw maken paars, en geel en rood maken oranje. Groen, paars en oranje zijn de secundaire kleuren.
Tertiaire kleuren zijn combinaties van drie kleuren, gecreëerd uit één secundaire en één primaire kleur. Geel-groen, blauw-groen, blauw-paars, rood-paars, oranje-rood en geel-oranje zijn tertiaire kleuren.
Kunstenaren rangschikken kleuren in een wielvorm om basis kleurtheorie te demonstreren. Kleuren tegenover elkaar op het wiel zijn complementair: samen gebruikt creëren ze spanning of disharmonie. Kleuren naast elkaar zijn analoog en creëren harmonie.
Kunstenaars creëren subtractieve kleuren door pigmenten te mengen. Subtractieve kleur is de basis voor zowel secundaire als tertiaire kleuren, maar kunstenaars gebruiken kleurmenging om een veel breder scala te verkennen. Mengen van pigmenten levert kleuren als magenta, cyaan en teal op.
Deze kleuren liggen aan de "luidere" kant van het spectrum. Schakeringen van geel, oranje en rood zijn warme kleuren.
Deze kleuren zijn "rustiger" voor het oog. Groen, blauw en paars zijn koude kleuren.
Er zijn veel manieren om kleuren te rangschikken buiten complementair, analoog, warm en koud. Achromatische schema's gebruiken wit, zwart en grijswaarden. Monochromatische schema's gebruiken lichte en donkere schakeringen van dezelfde kleur.