In tegenstelling tot poederachtige krijtpastels, zijn oliepastels pigment gecombineerd met een kleverige, niet-uitdroogende binder. Oliepastels laten zich dus niet zo gemakkelijk uitstreken als krijtpastels en kunnen niet dezelfde effecten bereiken.
De niet-uitdroogende binder maakt het ook moeilijker om fixatief op een afgeronde tekening aan te brengen. Zonder fixatief kan onbedoeld wrijven of vlekken ontstaan.
Omdat oliepastels slecht uitstreken, zijn ze moeilijk weg te wissen. Kunstenaars moeten tekeningen en schilderijen zorgvuldig plannen, want een dwaze streep blijft zichtbaar. Je kunt een streep overdekken met meer oliepastel, maar een oppervlak vol dikke strepen is niet altijd het gewenste effect.
Omdat oliepastels niet uitharden, penetreert de olie na verloop van tijd het papier en creëert vetvlekken. Dit degradeert het papier en maakt het moeilijk een tekening te conserveren. Stearinezuur en was in oliepastels kunnen ook 'wasbloei' veroorzaken: een melkachtig witte laag door vetzuren. Zacht wrijven met terebenthine of wasbenzine kan deze laag verwijderen, maar is een potentieel bederfende techniek op ouder materiaal.