Het nummer op een potlood duidt op de hardheid van de mijn (echt grafiet). Hoe hoger het nummer, hoe harder de mijn en hoe lichter de streep op het papier.
Een potloodmijn is een mengsel van klei en grafiet. Er zit geen lood in (historische misverstand). #2 potloden hebben een zachtere mijn omdat ze minder klei bevatten.
Grafiet is een niet-toxic zwart mineraal dat donkere strepen achterlaat – ideaal voor schrijven en tekenen. Omdat grafiet zacht en broos is, heeft het een houder nodig: het potlood.
De zachtere #2 mijn breekt sneller, legt meer grafiet (zwart) neer → donkerdere strepen. De hardere #3 mijn legt minder neer → lichtere strepen.
Omdat #2 meer grafiet per gebruik aflegt, slijt de mijn sneller → vaker spitsen nodig.
#2 is de standaard in scholen en kantoren: de balans tussen donkerte en zachtheid maakt het ideaal voor alledaags gebruik. #3 wordt vaker gebruikt voor technische tekeningen of lichte schetsen.
Extra: De Europese schaal gebruikt letters: HB ≈ #2, H ≈ #3, B = zachter/donkerder, H = harder/lichter.