Gips is een materiaal dat veel gebruikt wordt in bouw en kunst. Het bestaat uit gekalcinerde gips. In tegenstelling tot mortel of cement, hardt gips nooit volledig uit wanneer het droogt. De buigzaamheid maakt het ideaal voor esthetische projecten waar het materiaal geen zware lasten hoeft te dragen.
De wetenschappelijke classificatie van gips is calciumsulfaat hemihydraat, wat de notatie CaSO4, ½ H2O heeft. U kunt deze stof bij lage temperatuur bakken en de samenstelling veranderen in poeder. Deze poedervorm kan vervolgens gerehydrateerd worden met water.
Gips heeft wortels die meer dan 9.000 jaar teruggaan, waar het gevonden wordt op resten in Syrië en Anatolië. Archeologische vondsten in Egypte tonen aan dat 5.000 jaar geleden Egyptenaren gips in vuur legden, wat het transformeerde in een droge stof die in fijn poeder gekruisd kon worden. Ze gebruikten deze vorm van gips om de blokken in hun monumentale structuren te verbinden.
Gips krijgt zijn naam van de diepe gipsafzettingen die rond Parijs, Frankrijk liggen. Deze hulpbronnen beïnvloedden lokaal ontwerp, omdat bouwers de houten muren van Parijse huizen in gips bedekten als brandvertragend middel. Op de 18e eeuw was Parijs bekend als de hoofdstad van gips.
Gips is veelzijdig en wordt voor veel projecten gebruikt. U kunt droge gips verfven, of kleuren terwijl het nat is. Vanwege het poreuze oppervlak na het drogen, verzegelen de meeste kunstenaars het met lijnolie, was of schellak. Bouwers gebruiken gips als basis met andere stoffen om stuc en een vorm van adobe te creëren. Architecten vouwen en relieferen gips om lijsten te maken. Tandartsen en dokters gebruiken het om kronen te maken, wonden te verbinden en gebroken botten te steunen.
Droge gips is een dik, zwaar wit poeder. Wanneer u het poeder met water mengt, ontstaat een dikke pasta. Deze pasta hardt snel uit maar blijft buigzaam. Terwijl gips droogt, zet het uit, maar wanneer het volledig droog is, krimpt het weer.
Luchtgetragen deeltjes van gips zijn extreem gevaarlijk. Mensen gebruiken een stofmasker en beschermingsbril om hun gezicht, ogen, slijmvliesen en longen te beschermen tijdens het werken ermee in droge vorm. Opruimen na het gebruik van gips vereist speciale zorg, omdat het in pijpen en afvoeren kan uitharden.