De Cahuilla-mensen uit de woestijnen en bergen van Zuid-Californië maakten kleding uit wat hun omgeving bood – plantenvezel, dierenhuiden, veren, bast, bladeren, en zelfs menselijk haar. Materiaalkeuze weerspiegelde klimaat, seizoen, beschikbaarheid en sociale status.
Voor rituelen en bijeenkomsten werd kleding uitgebreid: verenhoofddekkers, kralenkettingen, geschilderde motieven, gevlochten riemen. Deze kledingstukken gaven rol, status en spirituele betekenis weer.
Contact met Spaanse, Mexicaanse en Amerikaanse gezinnen introduceerde wol, katoen en glaskralen, die de Cahuilla integreerden terwijl ze traditionele vorm behielden. Vandaag de dag voort Cahuilla-kunstenaars het vlechten en kralenwerk, om vooroudstechnieken te bewaren.