Wapens:
* bogen en pijlen: Algonquin-bogen werden meestal gemaakt van hout zoals iep, essen of hickory, en hun pijlen waren gemaakt van verschillende materialen, waaronder ceder, dennenhout of esdoorn. Ze gebruikten vuurstenen of benen pijlpunten voor de jacht op klein wild en grotere, zwaardere punten voor grotere prooien zoals herten.
* Speren: Speren waren een veelgebruikt hulpmiddel bij de jacht op vissen, watervogels en zelfs grotere dieren zoals beren. Ze waren vaak gemaakt van hout of bot en voorzien van punten van vuursteen of bot.
* Atlatl: Dit speerwerpinstrument, ook wel bekend als een 'werpstok', gaf jagers een groter bereik en grotere nauwkeurigheid. Het werd gebruikt voor de jacht op klein wild en vogels.
* Clubs en hamers: Deze werden gebruikt voor de jacht op korte afstand, vooral op kleinere dieren zoals konijnen of vogels.
Valstrikken en strikken:
* Doodvallen: Dit waren eenvoudige maar effectieve vallen waarbij een zware boomstam of steen werd gebruikt om prooien te verpletteren. Ze werden vaak gebruikt voor het vangen van kleine zoogdieren zoals konijnen en eekhoorns.
* Snaren: Deze waren gemaakt van gevlochten touw of dierlijke pezen en werden gebruikt om kleine dieren zoals konijnen, vogels of zelfs vissen te vangen.
* Valkuilen: Dit waren grote, diepe kuilen bedekt met takken en bladeren, ontworpen om grotere dieren zoals herten en elanden te vangen.
Andere hulpmiddelen:
* Messen: Ze gebruikten messen gemaakt van vuursteen, obsidiaan of bot om dieren te villen en te verwerken.
* Visnetten: Deze werden gemaakt van plantaardige vezels of dierlijke pezen en werden gebruikt om vis te vangen in meren en rivieren.
* Vishaken: Haken werden gemaakt van bot of hout en gebruikt in combinatie met lijnen en kunstaas.
* Kano's: Hun kano's, gemaakt van berkenschors of uitgegraven boomstammen, waren essentieel voor de jacht op watervogels, het vissen en het terugbrengen van wild naar hun dorpen.
Het is belangrijk om te onthouden dat de specifieke gereedschappen en technieken die door de Algonquin werden gebruikt, aanzienlijk varieerden, afhankelijk van de locatie, de tijdsperiode en het specifieke dier waarop werd gejaagd. De Algonquin-bevolking was zeer flexibel en vindingrijk, en hun jachtmethoden weerspiegelen hun diepgaande kennis van de natuurlijke wereld en hun vermogen om de hulpbronnen ervan effectief te gebruiken.