Etsen is een druktechniek die teruggaat tot de 16e eeuw, met de eerste gedateerde print door Urs Graf in 1513. De techniek wordt vandaag nog steeds gebruikt, maar kunstenaars vervangen de giftige zuren door milieuvriendelijkere oplossingen. De etstechniek omvat meerdere fasen, elk even belangrijk voor het succes van de druk.
De eerste fase van etsen betreft het voorbereiden van de metalen plaat. Koper, staal, aluminium of zinkplaten worden het meest gebruikt. De kunstenaar schuift één kant van de plaat met schuurpapier van verschillende korrelgrootte, afhankelijk van het gewenste effect. Fijn schuurpapier geeft een fijn oppervlak; grof schuurpapier geeft een getextureerde achtergrond. De kunstenaar reinigt de plaat met terebentine om vingerafdrukken te verwijderen.
De kunstenaar gebruikt etsgrond of vernis om beide kanten van de plaat te bedekken. Dit materiaal beschermt het metaal tegen de chemicaliën tijdens het etsproces. De kunstenaar maakt het ontwerp op één kant van de metalen plaat met een scherp gereedschap zoals een burin of naald. De tekening onthult gebieden van het metaal die blootgesteld worden aan chemische behandeling. De tekening komt spiegelbeeldelijk op het papier.
Etsen wordt uitgevoerd met een bad van zuren, zoals salpeterzuur, zoutzuur of ferricchloride. De metalen plaat wordt in het zuur gedompeld. Hoe langer de plaat in het zuur blijft, des te grover de lijnen van de ets. Elektrolytisch etsen is een alternatief voor etsen met zuren. Deze methode vereist geen giftige stoffen, maar wel een extra metalen plaat. De tweede plaat is van hetzelfde metaal als de plaat met het ontwerp. De platen worden in de elektrolyseoplossing geplaatst, een bad van sulfaten (bijv. zinksulfaat als zinkplaten gebruikt worden of koper(II)sulfaat als koperplaten gebruikt worden). De metalen plaat met het ontwerp wordt aangesloten op de positieve pool van een gelijkstroombron (bijv. een accu), terwijl de andere plaat op de negatieve pool wordt aangesloten. De chemische reactie in de oplossing creëert een bijtend effect op de geëtste plaat.
Na het verwijderen van de plaat uit het zuur of de chemische oplossing, reinigt de kunstenaar beide kanten van de plaat. Drukinkt wordt verspreid op de kant met het ontwerp, met zorg dat de dikke inkt alle bijtende paden bedekt. Overmaats inkt wordt afgewist. De kunstenaar doopt het papier dat geprint zal worden in water en plaatst het tussen twee schone bladen weedpapier, die het vocht opnemen. Het papier en de metalen plaat worden samen geperst door een rollerpers. De metalen plaat kan met verschillende gekleurde inkt behandeld worden om variaties van dezelfde print te creëren.