De Barokstijl van kunst, gekenmerkt door dramatische kleuren en weelderig ontwerp, domineerde de Franse artistieke productie tijdens de 17e eeuw. Veel koninklijke gebouwen werden in de stijl gebouwd en de meest gevierde schilders van de dag oefenden de centrale thema's in hun werken. In Frankrijk werd Barokkunst als dominante stijl vervangen door Neo-classicisme, dat in de midden tot late 18e eeuw ontstond.
Veel van de muzikale vormen die zich tijdens de Barokperiode ontwikkelden (concerten, suites en sonata's) kunnen ook in het Franse Barokrepertoire worden gevonden. De dominante Franse Barokcomponist was de Italiaans-geboren Giovanni Battista Lulli (1632-1687), die later zijn achternaam veranderde in Lully. Hij was hofcomponist aan Lodewijk XIV en dicteerde de richting en stijl van de Franse kunst tijdens zijn leven. Na Lullys dood definieerden twee andere componisten, Jean-Philippe Rameau en François Couperin, de Barokstijl verder.
Twee grote Franse Barokschilders waren Nicolas Poussin en Georges de la Tour. De eerstgenoemde schilderijen worden gekenmerkt door hun rationele benadering en klassieke thema's. Zoals veel Franse Barokkunstenaars, nam De la Tour vroegere Italiaanse kunstenaars als voorbeeld. Zijn specifieke inspiratie was Caravaggio, en zijn schilderijen gebruiken de chiaroscuro-techniek van schaduw en licht. Een andere grote kracht tijdens deze periode waren de Nain-broers, wier schilderijen het leven van de armen sympathiek documenteerden.
Franse architectuur tijdens de Barokperiode wordt gekenmerkt door grote en versierde paleizen en uitgebreide tuinen. In de tweede helft van de 17e eeuw werd het beroemde Paleis van Versailles gebouwd als persoonlijke residentie van Lodewijk XIV. Ook tijdens de Barokperiode werd het Louvre-museum uitgebreid. De definerende architect was Jules Hardouin-Mansart, die delen van het Paleis van Versailles en de Orangerie (een kas gebouwd op de gronden van de Louvre) ontwierp.
De Barokperiode werd gedefinieerd door Lodewijk XIV's heerschappij, die spande van 1661 tot 1715. De Zonnekoning zijn persoonlijke componist (Lully) en sterarchitect (Mansart) hebben vervolgens de primaire kenmerken van Frans Barokontwerp en artistieke gevoeligheid belichaamd. Charles Le Brun was eveneens Lodewijks hofschilder en liep de nationale kunstacademie, die kunstenaars produceerde wier werk muurschilderijen en altaarstukken omvatte die Lodewijk XIV in een gunstig licht plaatsten.