Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Beeldende kunst

Welke Kenmerken Definiëren de Art Nouveau Beweging?

Hoewel de Art Nouveau beweging het meest geassocieerd wordt met de voltooiing van de 20e eeuw, begon eigenlijk rond de mid-1880s. De naam behoorde eigenlijk aan een Parijs ontwerwinkel genaamd "Le Maison de l'Art Nouveau" - en de ingekorte versie werd aan de beweging gehecht. Definierende kenmerken van Art Nouveau zijn curves, organische beelden en schitterende oppervlakken. Wat eerst de visuele kunsten beïnvloedde, sloeg zich snel neer op sieraden, decoratieve accessoires, interieurontwerp en architectuur.

Principes van de Kunstbeweging

In het hart van Art Nouveau lag het geloof dat alledaagse objecten verfraaid en voor iedereen beschikbaar moesten zijn, volgens Debora L. Silverman's boek "Art Nouveau in Fin-de-siècle France: Politics, psychology and Style." Een van de vaders van de beweging was Alfonse Mucha, een kunstenaar wiens affiches voor het toneelstuk "Gismonda" hielpen deze nieuwe internationale esthetiek te vormen. Als resultaat woonden symbolisme en romanticisme in de kern van de beweging. Daarnaast was Art Nouveau ook zwaar beïnvloed door de industriële revolutie, aangezien fabrieken nieuwe goedkopere materialen produceerden om deze decoratieve werken te maken.

Organische Beelden

Art Nouveau was vol met beelden uit het plantenleven, wat vertaald werd in eenvoudige vrijvloeiende ontwerpen. Bloemen waren een veelvoorkomend element, aangezien de lelie, klaproos en iris populaire motieven waren in de asymmetrische randen van de periode. De integratie van organische objecten in het ontwerp stopt er niet, want insecten, bladeren, ranken en grasstengels waren typisch in randaffiches, interieurontwerp en decoratieve accessoires. Een voorbeeld van deze stijl is de libel die populair was in Tiffany lampontwerpen.

Vloeende Curves

Een ander handtekeningelement van de Art Nouveau era was "slagkruisvormige curves", een term gegeven aan de S-vormige curves die in veel van het kunstwerk gevonden werden. Deze vloeibare lijnen waren een scherpe contrast met de starre neoclassicistische symmetrie en geometrie die kunst en architectuur in de voorgaande decennia domineerde, volgens het boek "Art Nouveau: International and National Styles in Europe" door Jeremy Howard. Architecten als Antoni Gaudí pasten dit ontwerpelement toe op nationale parken, kathedralen en huizen in Barcelona, terwijl architect Hector Guimard vrije vloeiende lijnen vertaalde naar Parijs metro station ingangen.

Opalescente Materialen

Het gebruik van schitterende kleur verving platte kleur in Art Nouveau in sieraden, schilderijen en decoratieve kunsten. Opalescente elementen, zoals email, parelmoer en opaal, werden in platte mozaïekachtige ontwerpen gelegd om sieraden te creëren die heel anders waren dan de klonterige gescheiden stenen in eerdere ontwerpen. Decoratieve accessoires zoals sieradendoosjes, lampen en vazen werden gefabriceerd uit iriserende media, inclusief de opalescente Favrile glas. Zelfs Art Nouveau schilderijen en prints werden vaak geaccentueerd met schitterende tinten en rijke gouden kleuren, zoals zichtbaar in Gustav Klimt's schilderij "De Kust."

Beeldende kunst

Related Categories