Camille Pissarro en Paul Cézanne waren twee kunstenaars die de impressionistische beweging definieerden. Hun werken werden ook getoond op dezelfde tentoonstelling waar de term "impressionist" voor het eerst gebruikt werd om het werk van Claude Monet te beschrijven. De twee schilderden vaak samen en ontwikkelden elk hun eigen onderscheidende stijl, terwijl ze de impressionistische beweging in nieuwe en uitdagende richtingen voortzette.
Geboren in de West-Indiën, begon Camille Pissarro op 21-jarige leeftijd met schilderen als roeping. Hij trouwde en werd vader van zeven kinderen. Pissarro verhuisde in 1855 naar Parijs, waar hij een productieve schilder van buitenscènes werd. Negen jaar ouder dan zijn tijdgenoot Paul Cézanne, beïnvloedde Pissarro hem en andere schilders van zijn tijd en was instrumentaal in een reeks onafhankelijke tentoonstellingen genaamd de Société Anonyme des Artistes Peintres. De eerste vond plaats in 1874. Zijn kleurgebruik om licht in zijn schilderijen te produceren en zijn penseelwerk met korte streken definieerde de schildertechniek bekend als impressionisme.
Paul Cézanne werd in Frankrijk geboren. Zijn familie waren bankiers en Cézanne, in tegenstelling tot veel van zijn tijdgenoten, had de financiële zekerheid om zijn tijd comfortabel aan zijn kunst te besteden. Hij kwam in 1861 naar Parijs waar hij Camille Pissarro ontmoette. Hij exposeerde in de Société Anonyme des Artistes Peintres samen met de groep tijdgenoten, waaronder Pissarro, die schilderten met de nieuwe impressionistische techniek.
In 1872 brachten Pissarro en Cézanne twee jaar door samen te schilderen in Pontoise, Frankrijk. Camille Pissarro, de patriarsch van het nieuwe impressionisme, beïnvloedde Paul Cézanne sterk tijdens dit keerpunt in Cézannes ontwikkeling. De donkere religieuze thema's van Cézannes vroege werk verdwenen en zijn kleurenpalet werd lichter. Zijn samenwerking met Pissarro resulteerde in meer licht in zijn schilderijen. Het werk in Pontoise is significant omdat dit de schilderijen zijn die Cézanne in Parijs exposeerde bij de Société Anonyme. Deze breekdoorvertoning was de echte geboorte van het impressionisme. Pissarro en Cézanne werden beiden geweigerd door de conventionele kunstlocaties van Parijs in 1874 en deze tentoonstelling bestond uit alle geweigerde kunstenaars.
Pissarro's werk bevatte menselijke figuren tijdens hun samenwerking in Pontoise. Cézanne begon de onmenselijke vormen van stillevens te schilderen waarvoor hij later beroemd werd. Hun stijlen zijn erg vergelijkbaar maar subtiele verschillen zijn zichtbaar. Pissarro's penseelwerk was delicaat, fijn en rustig. Paul Cézanne was een intense schilder die meer ongekunstelde penseelstreken gebruikte.