Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Beeldende kunst

Drie belangrijke periodes in de kunstgeschiedenis

Kunsthistorici verdelen de omvang en reikwijdte van wereldkunst in gedefinieerde periodes en bewegingen. Binnen elke periode en beweging gebruiken kunstenaars vergelijkbare technieken en beelden vaak vergelijkbare onderwerpen of thema's. Drie belangrijke periodes in de geschiedenis van westerse kunst zijn de Renaissance, Romanticisme en Impressionisme. Deze drie kunstbewegingen hadden een blijvende impact op kunstenaars die erna kwamen.

De Renaissance

Het woord "renaissance" betekent hergeborte. In kunsthistorische termen is de Renaissance de periode waarin er een hernieuwde interesse was in Griekse en Romeinse kunstvormen. De Renaissance begon in Italië in de 1300s en werd gekenmerkt door een intellectuele beweging weg van de religieuze thema's die de Middeleeuwen domineerden. In plaats daarvan begonnen renaissance-kunstenaars te focussen op wereldse thema's zoals het belang van het individu. Tegelijkertijd begonnen kunstenaars de stijlen na te bootsen, met name in beeldhouwkunst, die in de oudheid gangbaar waren.

De Renaissance was een tijd waarin leren in veel disciplines uitbreidde door een hogere levensstandaard wat leidde tot toenemend aantal universiteiten, academies en bibliotheken. Veel van dit leren beïnvloedde de kunststijlen van de periode. Schilders tijdens de Renaissance gebruikten toenemende niveaus van wiskundige precisie in hun werk, leerden hoe ze technieken toe te passen die we vandaag vanzelfsprekend nemen, zoals het gebruik van perspectief om scènes weer te geven die er zeer realistisch voor de kijker uitzien. Portretschilders gebruikten verbeterde anatomische kennis om menselijke figuren te schilderen die er authentiek uitzagen. Het hoofdverschil tussen de kunst van de Middeleeuwen en die van de Renaissance is het niveau van realisme dat aanwezig is in schilderkunst en beeldhouwkunst.

Sommige van de beroemdste kunstenaars van de Renaissance zijn Michelangelo voor de fresco's op het plafond van de Sixtijnse Kapel, en zijn standbeeld van de bijbelse David; Leonardo da Vinci voor zijn vele schilderijen inclusief de Mona Lisa; en Raphael voor zijn schilderij De School van Athene, die belangrijke filosofen uit de oudheid afbeeldt.

Romanticisme

De artistieke beweging van Romanticisme, die in de late 1700s begon en ongeveer een eeuw duurde, was allereerst een reactie tegen de industriële revolutie die Europa in die periode overstroomde. Beginnend in Britannië en zich uitbreidend naar Duitsland, Frankrijk en noordelijk Italië, transformeerde de industriële revolutie Europa van een voornamelijk landbouwgebaseerde economie naar een fabrieksgebaseerde. Dit veroorzaakte een enorme toename in de groei van steden en de vernietiging van de natuurlijke omgeving.

De Romantikussen waren kunstenaars en schrijvers die terugkeken naar het pre-industriële verleden als een betere tijd om te leven. Ze waardeerden het verleden boven het heden en de natuurlijke wereld boven de industriële. Ze focussten ook op het belang van het individu; dit was een reactie tegen de neiging in industriële samenlevingen om mensen als wieltjes in een machine te beschouwen. Romantische schilderijen beeldden vaak glorieuze scènes van kliffen, bergen en weiden die alleen in de verbeelding van de kunstenaar bestonden. Deze scènes beeldden de natuur als wild en vrij, zonder teken van menselijke ingreping. Soms was een enkele menselijke figuur aanwezig, de uitzicht bewonderend en de waarde van het individu vertegenwoordigend. Een voorbeeld van zo'n schilderij is "De Wandelaar Boven de Mist" van de Duitse schilder Caspar David Friedrich. Andere belangrijke schilders van de Romantische periode zijn William Blake, John Constable en JMW Turner.

Impressionisme

Impressionisme was een korte maar zeer invloedrijke periode in de kunstgeschiedenis. Het begon in Frankrijk en duurde minder dan 30 jaar tijdens de late 1800s. Impressionistisch schilderen was een reactie tegen de starre regels die "goede" kunst tijdens deze periode kenmerkten. In plaats van maanden te besteden aan het meticulos schilderen van een scène zodat het zo nauwkeurig mogelijk de werkelijkheid zou lijken, zouden de Impressionisten snelle penseelstreken gebruiken om een "indruk" van het object vast te leggen. Deels was dit een erkenning dat de verbeterende technologie van fotografie, toen in zijn kinderschoenen, altijd de schilderkunst zou overstijgen als middel om objectieve werkelijkheid uit te drukken. Kunstenaars moesten dus kunst gebruiken om iets anders uit te drukken dan kale realisme.

Een belangrijk doel van het Impressionisme was om "het licht te vangen" zoals het viel tijdens een bepaald moment in de tijd. Ze waren geïnteresseerd in het spelen met kleur zodat hun schilderijen leken af te beelden hoe het licht verschuifde en reflereerde op gebouwen of bloemen, met name op sleutelmomenten van de dag zoals vroege ochtend en schemering. Een impressionistisch schilderij is als een snelle blik op een object, wat impliceert dat het object anders zal lijken in ander licht en op andere tijden van de dag. Om dergelijke beelden in verf vast te leggen, werkten impressionisten erg snel, met klonteringen verf en grote, duidelijke penseelstreken. Hierbij braken ze de oude regels die zeiden dat fijne schilderijen geen zichtbare penseelstreken hebben. Impressionisten maakten vaak een schilderij in 15 minuten klaar; sommigen konden een dozijn of meer schilderijen in een enkele dag produceren.

De beroemdste impressionisten zijn Pierre-Auguste Renoir, die vaak mensen en stadsgezichten in zijn schilderijen शामिल, en Claude Monet, wiens schilderij "Indruk: Zonsopgang" de beweging zijn naam gaf. Monet is het bekendst om zijn vele schilderijen van de waterlelies in zijn tuin.

De nalatenschap van deze kunstperiodes

Deze drie kunstperiodes hebben een blijvende indruk achtergelaten op westerse kunst. De renaissance-kunstenaars voorzien degenen die zouden volgen van standaardtechnieken en procedures die tot op de dag van vandaad duren, zoals het gebruik van perspectief om een scène geschilderd op plat doek eruit te laten zien alsof het realistische diepte heeft. De Romantikussen populariseerden het idee van het gebruik van artistieke expressie als een vorm van maatschappelijk protest tegen wat zij zagen als de kwaden van hun tijd, een trend die tot op de dag van vandaag voortduurt. De Impressionisten waren misschien het meest invloedrijk van allen. Door te breken met de gevestigde "regels" voor kunst tijdens hun tijd, toonden ze aan dat wat een kunstenaar moet drijven, zijn eigen zin is van wat goed en passend is in termen van stijl en techniek.

Beeldende kunst

Related Categories