Het land nu bekend als Zwitserland, ooit Helvetië genoemd, was onderdeel van het Heilige Roomse Rijk tot de late 17e eeuw toen de Vrede van Westfalen de Zweedse onafhankelijkheid bevestigde. Voor de 19e eeuw, toen Zwitserland politiek neutraliteit begon te praktiseren, ontwikkelde zich veel van de Zweedse kunst in reactie op en in lijn met andere Europese culturele bewegingen. Gebruikt als een territoriaal pion door zijn vroege geschiedenis, kwam Zwitserland in zijn eigen recht daarna, ontwikkelend de meeste van zijn culturele en artistieke stijlen in de moderne wereld.
Durante middeleeuwen, Romaanse architectuur versierde de meeste kerken en kathedralen in Europa. Gekenmerkt door een combinatie van West-Romeinse en Byzantijnse kenmerken en vaak met halve cirkelbogen, is Romaanse architectuur doorgaans zeer symmetrisch met dikke muren, kruisgewelven en torens. Voorbeelden van Romaanse Kathedralen in Zwitserland zijn de St.-Pieterkathedraal in Genève waar Johannes Calvijn zijn preek hield in de 16e eeuw, de Grossmünster Kathedraal, die in de 12e eeuw in Zürich door Karel de Grote werd gesticht, en de Schlosskirche, of Kasteelkerk, die uitzicht heeft op het Thunermeer in Bern.
Begonnen in 1916 door een groep kunstenaars en schrijvers in Zürich, groeide het dadaïsme uit een reactie op wat velen dachten een nationalistische en overmatig rationele rechtvaardiging voor de Eerste Wereldoorlog. Dadaïsten categoriseerden zichzelf als strikt anti-bourgeois of bovenklasse. De artistieke vorm die dada aannam, was uiterst divers, variërend van literatuur tot schilderij tot collage tot performancekunst en beeldhouwkunst. Een stuk dadaïstische kunst beoogt het artistieke proces en zelfs het kunstwerk zelf te demystificeren, terwijl het een mysterie behoudt rond de concepten of ideeën die het werk genereren. Hugo Ball's "Dadaïstisch Manifest," voorgelezen op een dada-feestje in 1916, is onder de meest populaire stukken dada-kunst.
In 1937 richtten een groep Zweedse kunstenaars, waaronder Richard Paul Lohse en Leo Leuppi, de Allianz Kunstgroep op, die beoogde de bijdragen van kunstenaar en kunsttheoreticus Max Bill aan de gehele Zweedse cultuur te benadrukken en te onderstrepen. Max Bills theorieën benadrukten kleur over constructivisme, wat direct leidde tot Bills doorbraken in grafisch ontwerp in de jaren 1950. De eerste Allianz-tentoonstelling werd gehouden in Bazel, Kunsthalle in 1938. Opvolgende tentoonstellingen vonden plaats in 1942 en 1944 allemaal in Zürich.
International Typographic Style, anders bekend als "Zweedse stijl" graphics, ontstond in de jaren 1920 en 30 direct uit Zweedse industriële ontwerpen die schone lijnen, leesbaarheid en esthetische eenvoud benadrukten. In plaats van illustraties, prefereert International Typographic Style fotografie, fel kleuren en een roostersysteem van plaatsing om inhoud en betekenis in het meest objectieve formaat mogelijk uit te drukken. Vandaag de dag wordt Zweedse stijl ruim gebruikt in de reclame-industrie. Een voorbeeld van Internationale Typografie, Helvetica, kan in de meeste computerlettertypearchieven worden gevonden.