De kans is groot dat je, als je een boek over werelddkunst opent, een glarende uitsluiting ziet. Het boek zal genoeg te zeggen hebben over de schilderijen van Europa en Amerika, maar heel weinig over Afrikaanse schilderijen. Kunstboeken nemen Afrikaanse kunst wel op, maar meestal in de vorm van bekende Afrikaanse beeldhouwwerken. Zeker, deze beeldhouwwerken hebben een diepgaande invloed gehad op de kunstwereld — ze hebben misschien zelfs Picasso beïnvloed — maar het Afrika van vandaag heeft ook veel getalenteerde schilders.
Deze schilderij van de Zuid-Afrikaanse kunstenaar Penny Siopis beeldt een Afrikaanse vrouw die grijze gordijnen omarmt, bezaaid met foto's. De schilderij fungeert als commentaar op Zuid-Afrika's koloniale verleden, aangezien zowel de foto's als de vrouwens kin een historische voorstelling hiervan geven. De foto's zijn allemaal van dezelfde afbeelding, mannen staande onder de Nederlandse vlag, de Nederlanders waren Zuid-Afrika's primaire koloniale kracht. De vrouwens kin is een montage van honderden mensen die om elkaar heen draaien. Veel van deze beelden hebben hun eigen specifieke betekenissen.
Zuid-Afrikaanse kunstenaar Willie Bester spreekt mensenrechten aan met deze schilderij. Als met veel van zijn werk, bevat de schilderij gevonden materialen naast verf. Het presenteert een rijke collage van scènes, elk symbool van de strijd van de migrantenwerker.
Deze zwart-wit schilderij, bestaande uit negen individuele stukken, commentarieert op oorlog en genocide, een onderwerp waar de kunstenaar goed bekend mee is. Schilder Ibrahim El Salahi was ooit Soedan's culturele minister voordat hij gearresteerd en gevangengenomen werd door de regering zonder proces. Hij leed harde omstandigheden tijdens zijn gevangenschap en concentreerde zoveel mogelijk op plannen voor zijn schilderijen. "De Onvermijdelijke" beeldt een aantal mensen die hun vuisten naar de hemel opsteken, een aanhaling naar de Soedaanse burgeroorlog.