Franse kunstenaars hebben de schilderkunst misschien wel het meest beïnvloed. Het Salon, de Écoles des Beaux-Arts en hun afstammelingen gaven aanleiding tot talrijke kunstenaarsorganisaties en stromingen. Hoewel de Franse schilderkunst sterk evolueerde, handhaafden de succesvolste schilders bepaalde technische en ideaalistische normen.
Uitrekkende vormen, grazieve composities en mythologische onderwerpen (zoals "Diane de Chasseresse") kenmerken deze periode. Visuele metaforen stonden centraal.
Barok: levendige kleurenpalette, ronde lijnen. Classicisme: gegeneraliseerde onderwerpen, belichting en effecten, focus op vorm en compositie.
Terugkeer tot Griekse en Romeinse vormenschat. Jacques-Louis David ("De dood van Socrates") is een voorbeeld.
Monet, Cézanne, Gauguin experimenteerden met kleur, licht en penseelstreek. Post-impressionisme introduceerde vervorming, onnatuurlijke kleur en geometrische vormen.
Explosie van experimenten: Kubisme, Dada, Surrealisme, Abstract Expressionisme, Pop Art. Surrealisten beeldden non-sequiturs en vervormde herkenbare vormen.