Het Museo del Prado wordt erkend als het grootste museum ter wereld, met een collectie die onder andere 7.600 schilderijen, 1.000 beelden, 2.400 prenten en 6.300 tekeningen omvat. Het museum bezit ook een groot aantal archief- en historisch documenten.
Het Museo del Prado werd ontworpen door architect Juan de Villanueva in 1785 op last van Karel III. De oorspronkelijke constructie was bedoeld om de Natuurhistorische Kabinet te huisvesten.
Onder Ferdinand VII, Karls kleinzoon, was het gebouw bekend als het Koninklijk Museum voor Schilderijen en Beelden. Toen het in 1819 voor het publiek geopend werd, kreeg het officieel de naam Museo Nacional del Prado.
Het Museo del Prado werd opgericht met het dubbele doel om kunstwerken die toebehoorden aan de Spaanse Kroon te tonen en aan Europa te tonen dat Spaanse kunst van evenbovenstaande kwaliteit was.
De eerste museumcatalogus werd in 1819 gepubliceerd en omvatte 311 Spaanse schilderijen. Op dat moment huisvestte het museum 1.510 schilderijen uit verschillende koninklijke residenties.
De koninklijke collectie aan de kern van het Museo del Prado groeide significant in de 16e eeuw onder Karel V en bleef uitbreiden met de opvolgende Habsburg- en Bourbon-soeverainen.