Hoewel de 3D-stripboek-hype in de middeleeuwen van de jaren '50 piekte, zijn vandaag veel websites gewijd aan deze kunstvorm. De afbeeldingen die algemeen als driedimensionaal in stripboeken worden beschouwd, zijn niet echt 3D. De illusie van diepte is het resultaat van een kleurscheidingsproces gericht op het stimuleren van beide ogen. Het lezen van de stripboeken vereist het dragen van een bril met rode en groene filters om het 3D-effect te bereiken.
De populariteit van 3D-films in de jaren '50 bracht de eerste 3D-stripboeken voort, geprint in 1953 door Three Dimension Comics met behulp van het 3D Illustereo-proces. Standaardstripboeken werden omgezet naar 3D via een "stereo-artproces" door Joe Kubert en broers Leonard en Norman Maurer. "Mighty Mouse: Men of Sola" was de eerste gepubliceerd in september, gevolgd door "Three Stooges: Men in the Moon" in oktober met meer te volgen.
Het proces voor het printen van 3D-strips bestond al een eeuw voor de eerste 3D-strips werden geprint. Vóór 1953 werd het proces gebruikt om afbeeldingen te creëren als behandeling om oogstoornissen bij kinderen te corrigeren. Het converteren van afbeeldingen voor anaglyfenprinten is een hoogst technisch proces dat de cyaan, een blauwgroene en rode kleur uit de originele afbeelding ontzat, en die kleuren op een nieuw kanaal of laag voor elke kleur verplaatst. Elke kleur wordt dan horizontaal verschuild ten opzichte van de originele afbeelding. Menselijke ogen zien kleuren anders, dus het kanaal voor het bekijken met het linkeroog heeft de cyaan, rode inkt is specifiek voor het rechteroog. De afbeeldingen worden dan over elkaar heen gelagd om de stripboekafbeelding te creëren.
Als je naar een 3D-stripboekafbeelding kijkt met het blote oog, zie je de originele zwarte inktafbeelding en wat eruitziet als vergelijkbare rode en blauwe afbeeldingen die overlappen, maar niet in perfecte uitlijning. Te lang naar de afbeeldingen kijken kan ongemakkelijk voelen. Echter, wanneer bekeken met speciale brillen die één rode en één blauwe lens hebben, worden de lagen van afbeeldingen samengevoegd, wat de perceptie van diepte in de afbeelding creëert.
Elke stripboekafbeelding kan door het anaglyfenproces gehaald worden, en de illusie van diepte bereiken. Echter, voor het meest effectief te werken, moet de originele tekening eerst een gevoel van diepte bezitten door het gebruik van schaduwen, highlighs en perspectief. Veel cartoonafbeeldingen, of strikt zwart-wit of in kleur, missen doorgaans veel detail. Hoe groter het realismegevoel in de originele tekening, hoe groter de impact van het 3D-proces.
Digitale software heeft het voor veel mensen makkelijker gemaakt om nu hun eigen strips in een verscheidenheid aan stijlen te tekenen, van traditionele comicstrips tot graphic novels. Of bedoeld voor print of online bekijken, het is nu makkelijk om 3D-strips te maken met het anaglyfenproces. Tekenprogramma's zoals Photoshop staan gebruikers toe om de cyaan en rode kleuren in verschillende kanalen te trekken, maar de gebruiker moet die kanalen of lagen handmatig horizontaal aanpassen. Software zoals StereoPhoto Maker maakt de aanpassingen en kan grote batches van afbeeldingen verwerken die nodig zijn voor een stripboek.