Pop-art wordt het best gedefinieerd als een kunstbeweging die bloeide in de jaren 50 en 60. Hoewel deze stijl herkomst heeft in Engeland, bereikte het zijn populariteitspiek in de Verenigde Staten tijdens de jaren 60. Bekende pop-artiesten zijn Andy Warhol, Roy Lichtenstein, Jasper Johns, Robert Indiana en Robert Rauschenberg. Dit genre kunst is geschikt voor hercreatie in klei.
Om een succesvol pop-art werk in klei te maken, is het belangrijk om eerst het onderwerp te begrijpen dat pop-art benadrukte. Pop-art werd voornamelijk beïnvloed door beelden van televisie, films, advertenties en stripboeken. Veel kunstenaars probeerden contact te maken met hun publiek via gedeelde ervaringen, urbanisme en consumptie.
Pop-art was ook bezig met beweging, en beelden die leken groter dan het leven of onnatuurlijk geschaald. Het toevoegen van bewegende delen aan een kleibeeld wordt aanbevolen, en omdat er geen groottebeperkingen waren voor een pop-art werk, kan een kleihercreatie extreem groot of overdreven in proportie zijn.
Selecteer elk onderwerp dat te vinden is in stripboeken, films, televisie of advertenties. Beginners zouden eenvoudige dingen moeten selecteren, zoals donuts, taart, woorden of bewegingslijnen. Beweginglijnen zijn de lijnen in een stripboek rond actiewoorden. Vaak verschijnen ze in de vorm van onregelmatige sterpatronen.
Vorm de klei in het gewenste patroon. Het is OK om het object te overdreven. Bijvoorbeeld, creëer een donut de grootte van een dinerbord, of een stuk taart de grootte van een cake. Overdreven proporties helpen het werk een groter-dan-het-leven gevoel te geven, en voegen een vleugje weirdheid toe aan het kunstwerk.
Schilder de kleibeelden met heldere kleuren. Het is niet nodig om het onderwerp met de in de natuur gevonden kleuren te schilderen. Andy Warhol was bekend om zijn kleurgebruik. Bijvoorbeeld, verschillende van zijn Marilyn Monroe werken gebruikten paars, geel, groen en oranje in plaats van huidtinten.
Onthoud bij het selecteren van de kleur dat de kleur de stemming van het werk moet bepalen. Zwart laat het publiek gespannen voelen, grijs laat het publiek gespannen voelen. Groen is een actieve kleur die het publiek kalmeert. Geel staat voor verbeelding en diepe gedachte. Oranje lijkt durf. Rood is geenergiseerd, en paars geeft een kunstwerk een gevoel van sensualiteit.