In Linkin Park's "Papercut" is de term een metafoor voor subtiele maar diepe emotionele pijn. Een letterlijke papercut is klein, gemakkelijk over het hoofd te zien, maar steekt disproportioneel. Het nummer gebruikt dit om interne worstelingen voor te stellen – onzichtbaar, ongewaardeerd, genegeerd voelen – die zich ophopen en diepgaand het mentale welzijn beïnvloeden. Thema's omvatten zelfbeschadiging, angst en de verlangening naar erkenning.