Iggy Pop's primale podiumpresentatie en confronterende geluid kwamen niet uit het niets. Hij heeft openlijk een handvol titans gecrediteerd voor het vormgeven van zijn artistieke DNA:
Pop beschrijft Little Richard's muziek als "mind-blowing," citerend de "crazy, wilde energie" als primaire blauwdruk voor zijn eigen frenetische podiumopgave en vocale wreedheid.
De "raw, primal sound" en onstuitbare ritmische drive van Bo Diddley informeerden direct de Stooges' minimalistische, stampende aanpak.
Pop noemt ze "de belangrijkste band van de 1960's." Hun "donker, broodende geluid" en avant-garde houding leverden het esthetische template voor de Stooges' confronterende stijl.
De Godfather of Soul's "funky, zielvolle geluid" en dynamische showmanschap waren verrijkend, beïnvloedend Pop's ritmische vocale fraseering en pure fysiekheid op het podium.
Naast vriendschap, produceerde Bowie Pop's eerste twee solo-albums (The Idiot, Lust for Life) en co-schreef sleuteltracks. Pop prijst Bowie's "creatieve visie" en "experimentele geest" als transformatieve krachten in zijn solocarrière.
Samen bouwden deze vijf pijlers de fundering waarop punk's godfather nog steeds staat.