Kunst komt van inspiratie. Alle kunstenaars, van beeldhouwers tot wevers tot schilders, moeten een onderwerp met het geestsoog voorstellen en het vervolgens overbrengen naar het geselecteerde medium. Aangezien net over alles als kunst kan worden beschouwd, lijkt het aantal potentiële onderwerpen oneindig voor een aspirant kunstenaar. Kunstenaars die op zoek zijn naar ideeën voor het gebruik van geometrische patronen als onderwerp in hun kunst, kunnen die patronen vinden die worden gebruikt in een verscheidenheid aan kunstvormen. Klassieke, culturele, abstracte en optische kunst maken allemaal gebruik van geometrische patronen.
Geometrische patronen kunnen in een aantal klassieke werken gevonden worden, hoewel ze verborgen zijn voor het oog. Leonardo da Vinci gebruikte een geometrische formule bekend als de gouden snede, die hij de goddelijke verhouding noemde, in veel van zijn werken. De geometrische toepassing van deze verhouding resulteert in rechthoeken wiens zijden, wanneer gedeeld, ongeveer 1,618 gelijk zijn. Da Vinci's beroemde "De Vitruvische Mens" schets kan worden afgebroken in een reeks van deze rechthoeken, bekend als gouden rechthoeken. Het gouden snede patroon kan overtuigend zijn en vertegenwoordigd worden door geometrische figuren wiens zijden voldoen aan de verhouding, of zoals Da Vinci's werk, kan het patroon verborgen zijn.
Geometrische patronen spelen ook een significante rol in de kunstwerken van verschillende culturen. Islamitische kunst, in het bijzonder, kent duizenden stukken die geometrische patronen van alle aard tonen. Kunstenaars die op zoek zijn naar ideeën over hoe geometrische patronen te gebruiken, hoeven alleen de tapijten en gekleurde ramen van het Ottomaanse Rijk te bestuderen om te zien hoe scherpe lijnen en een myriade van vormen kunnen combineren om complexe patronen te vormen. Ingewikkelde tegelpatronen, bekend als tessellaties, prominent in Islamitische kunst, beïnvloedden de stijl van de Nederlandse kunstenaar M.C. Escher, die bekend was om zijn werken die patronen bevatten, die zich herhalen over een tweedimensionaal vlak zonder te overlappen. De Plains Indianen van Noord-Amerika maken ook gebruik van geometrische patronen in hun kunst. Specifiek, het weefparelwerk van deze stammen bevat multicolore geometrische patronen van diamanten en driehoeken.
Abstracte kunst maakt gebruik van basale geometrische vormen en patronen om, deels, ideeën over de hervorming van vorm en ruimte te vermittelen. Abstracte kunst ontwikkelde zich uit het kubisme, een vorm gepioneerd door Pablo Picasso. Kunstenaars die op zoek zijn naar inspiratie voor geometrische patronen in abstracte kunst, zouden ook Piet Mondriaan moeten bestuderen. Volgens het Metropolitan Museum of Art, werd Mondriaan de hoofdvoorvechter voor geometrische abstracte taal in kunst tijdens de vroege 20e eeuw. Zijn stijl, gedoopt "Neoplasticisme," bedoelde de realiteit te vermittelen dat geometrische vormen de basis voor de realiteit vormen. Zijn werken tonen doeken gesegmenteerd door rechte zwarte lijnen en versierd met grote vierkanten van primaire kleuren.
Optische kunst, of op-art, is een poging van kunstenaars om een driedimensionaal perspectief op een tweedimensionaal oppervlak te creëren. De desoriënterende effecten van op-art verschijnen door het gebruik van geometrische patronen gerangschikt op specifieke manieren. Kunstenaars die op zoek zijn naar inspiratie in op-art kunnen de werken van Victor Vasarely of Bridget Riley bestuderen. Specifieke patronen van op-art, zoals rokuyo sterren, kunnen in een aantal online galerijen bekeken worden.