De 19e eeuw in Amerika en Britannië werd beschouwd als de gouden eeuw van de penmanship. In deze tijd kwam er een golf van nieuwe scripts door een steeds meer opgeleide bevolking. In de jaren 1830 introduceerde Platt R. Spencer een nieuwe stijl van penmanship, die erg populair werd en de algemeen gebruikte koperplaatstijl van schrijven verving. Het was deze penmanship, Spencerian genoemd, die een van de meest uitgebreid geleerde stijlen van de 19e eeuw was en uiteindelijk leidde tot het gangbare cursief dat we vandaag kennen.
Voor de 19e eeuw was de meest gebruikelijke letterstijl koperplaat. Deze vorm van letteren was een alternatief voor de tijdrovende calligrafie die gangbaar was. Omdat snelheid essentieel was in de Tijd van de Handel, was een penmanshipstijl nodig die snel geschreven kon worden en makkelijk leesbaar was. Koperplaat werd uitgevonden en, hoewel het varieerde, was het de standaard voor papierwerk door de 16e eeuw tot de vroege 19e eeuw. Zo genoemd vanwege de koperen platen die gebruikt werden om boeken te printen, was deze stijl erg populair.
Tijdens de 19e eeuw werden meer mensen geletterd en was een leesbare, snelle schrijfvorm nodig die uniformer was dan koperplaat. Spencer creëerde een stijl die aan deze eisen volded in de jaren 1830 en leerde deze stijl op zijn penmanschool. Spencerian was een massive verandering in de handschriftstijlen die in de 19e eeuw gangbaar waren. Spencerian script focuste op de natuurlijke bewegingen van de hand, waardoor schrijven minder vermoeiend was. Het was ook meer gracieuze en kronkelend dan koperplaat, waardoor het sneller te schrijven was. In de jaren 1850 was Spencerian de dominante schrijfstijl en werd in alle scholen in de VS geleerd.
Hoewel Spencerian de meest gangbare lettervorm was door de 19e eeuw heen, werden andere letterstijlen ook ontwikkeld en gebruikt. Italiaans of "Italiante" hand werd veel gebruikt door vrouwelijke schrijvers omdat het makkelijk te leren was en vrouwelijk leek. Black Letter, of Duitse Hand, werd gebruikt voor juridische documenten en boeken.
In de jaren 1870, toen de typemachine geïntroduceerd werd, begonnen penmanship en lettervormen aan belang te verliezen. Het was niet langer essentieel om specifieke letterstijlen te leren om te communiceren en schrijfprofessionals begonnen af te nemen in aantal. Hoewel er een heropleving van belangstelling in calligrafie was rond deze tijd door de kunstenaar William Morris, die een drukkerspers opende en aandacht vestigde op penmanship in de kunstwereld, stopte dit niet de daling van lettervormen.