Heilige relikwieën hebben een diepe invloed gehad op de stijl en ontwikkeling van de vroege architectuur in Frankrijk, met name met betrekking tot kerken, kapellen en kathedralen. De invloed van het christendom was extreem sterk in Europa tijdens de Middeleeuwen, en veel indrukwekkende gebouwen werden ontworpen en gebouwd specifiek om christelijke relikwieën te huisvesten en de menigten van toegewijden te accommoderen die op pelgrimtocht gingen om de heilige voorwerpen te bezien.
Veel Franse kerken gebouwd in de Romaanse stijl werden langs de pelgrimsroutes gebouwd die tijdens de Romaanse periode ontwikkeld werden, van de 9e tot 12e eeuw na Christus. Pelgrims hadden een diepe invloed op de Franse architectuur in deze tijd, met name met betrekking tot het ontwerp van kerken en kapellen. Gangen werden achter het altaar gebouwd om de creatie van verschillende kleinere kapellen te laten toe ontworpen om relikwieën te huisvesten, die pelgrims konden aanschouwen tijdens hun devoties. Deze verzameling van kleine kamers wordt gezien als een cluster van delicatie, gebogen daken aan één einde van de kerk van het exterieur, een kenmerkend kenmerk van veel Romaanse kerken.
Een uitstekend voorbeeld van Franse Romaanse architectuur is de abdij van Vézelay, voor het eerst ingewijd in 879 na Christus. De oorspronkelijke kerk werd vernietigd tijdens een Noormannische invasie en hersteld tijdens de vroege 11e eeuw. Ergens tijdens de renovatie werd het graf van Maria Magdalena geopend in St. Maximin in Provence, en haar botten werden naar Vézelay overgebracht. De bouw van de huidige basiliek begon in 1096 met de bedoeling een plek te bieden om de relikwieën naar behoren te huisvesten en de talloze toegewijde pelgrims te ontvangen die de heilige relikwieën wilden eren.
De Gotische periode strekt zich uit van de 12e tot 15e eeuw na Christus. De grootste prestaties in Gotische architectuur werden in Frankrijk voltooid tussen de mid-12e eeuw en mid-13e eeuw. Een van de meest kenmerkende exterieurkenmerken van Gotische architectuur zijn de hoge, ingesprongen portieken die voldoende ruimte bieden voor de open opslag van standbeelden en belangrijke relikwieën, die tijdens de Gotische periode getoond werden voor de vereering door pelgrims.
Sommige Gotische kerken werden specifiek gebouwd om een of meer heilige relikwieën te huisvesten, zoals de Sainte-Chapelle, een perfect, miniatuur voorbeeld van een Franse Gotische kerk. Koning Lodewijk IX bouwde de Sainte-Chapelle in zijn eilandpaleis op de Seine, in het hart van Parijs, met als enig doel de Doornenkroon, een stuk van het Ware Kruis en het hoofd van de Heilige Lans die Jezus' zijde doorboorde tijdens de kruisiging te huisvesten. Het gebouw is ongewone hoog, door de wens van de koning om gemakkelijke toegang tot de bovenkapel te hebben vanaf zijn appartementen op de eerste verdieping.
Chartres is misschien wel het bekendste voorbeeld van Franse Gotische architectuur. De kathedraal van Chartres bewaart de toon die de Maagd Maria zou hebben gedragen bij de Verkondiging, toen de engel Gabriël Maria mededeelde dat ze Jezus zou baren, wiens naam 'verlosser' betekent. De relikwie inspireerde dermate toewijding in de lokale bevolking dat, beginnend in 1145, menigten van mensen uit alle maatschappijklassen hielpen om pijnstakend met de hand een nieuwe westfront te bouwen ontworpen om de toon veilig te bewaren. toen vuur het grootste deel van de kathedraal in 1194 vernietigde, bleef de nieuwe westfront intact, samen met de heilige relikwie, een schijnbare beloning voor de inspanning en toewijding van het volk.