De oorsprong van Chinese calligrafie wordt teruggevoerd tot de Nieuwe Steenleeftijd, ongeveer 4.000 tot 5.000 jaar geleden. Toen de oudste bewaarde voorbeelden van het Chinese schrift ontstonden, was een compleet schrijfsysteem al lang in ontwikkeling. In de eeuwen daarna zijn veel verschillende calligrafiestijlen gekomen en gegaan.
De oudste voorbeelden van geschreven Chinees zijn essentieel kleine afbeeldingen of hiërogliefen van de voorwerpen of concepten die ze vertegenwoordigen. Het woord "licht" werd bijvoorbeeld afgebeeld door de zon en de maan te tekenen. Het woord "vergelijken" werd voorgesteld door twee mensen naast elkaar te tekenen om te zien wie het langst was. Sommige van deze vroege afbeeldingen zijn nog steeds te herkennen in sterk gewijzigde vorm in moderne Chinese karakters, maar in de meeste gevallen zijn de karakters zo ontwikkeld over de eeuwen heen dat de oorspronkelijke afbeeldingen moeilijk te ontrafelen zijn.
De Shang-dynastie was een van de vroegste historische culturen van het oude China, bloeiend tussen de 17e en 11e eeuw v.Chr. De Shang-mensen hadden de gewoonte om divinaties uit te voeren om orakels over de toekomst te verkrijgen. De orakels werden in beenderen of schildpadschillen gesneden en rood gekleurd voor geluk of zwart voor ongeluk. De inscripties op de orakelbeenderen kunnen als de vroegste voorbeelden van Chinese calligrafie worden beschouwd.
De Brontijd in de Chinese geschiedenis omvat de Zhou-dynastie, de Lente- en Herfstperiode, en de Strijdende Rijken-periode. De Zhou-dynastie begon rond 1100 v.Chr. Tijdens deze dynastie en de onrustige periodes die volgden, werd Chinese schrift in bronzen vaten gesneden om belangrijke gebeurtenissen en veldslagen te commemoreren. Toen de Qin-dynastie de Strijdende Rijken-periode beëindigde en China verenigde, bestonden er acht grote regionale calligrafiestijlen. De Qin schafte de regionale stijlen af, samen met de staten die ze gebruikten, en maakte het Qin-zeelsschrift de nationale standaard.
Ondanks de poging van de Qin om de Chinese calligrafie te standaardiseren, begonnen er bijna onmiddellijk nieuwe stijlen te ontwikkelen. De Kanzelenschrift (Clerical Script) ontwikkelde zich uit een vereenvoudigde schrijfstijl die door gewone mensen werd gebruikt. De Cursieve schrift (Cursive Script) ontsprong aan de methoden die werden gebruikt bij het snel of informeel schrijven van de Kanzelenschrift. De Standaardschrift (Standard Script) ontwikkelde zich uit een wijziging van de Kanzelenschrift, terwijl de zogenaamde "Gekke Cursieve schrift" (Crazy Cursive Script) een speciale vorm was die alleen voor artistieke doeleinden werd gebruikt, omdat het te gestileerd was om te lezen. De Lopende schrift (Running Script) was een andere variatie op de Cursieve schrift, maar leesbaarder dan de Gekke Cursieve schrift. Deze calligrafiestijlen bestaan vandaag de dag nog steeds.