De Archaïsche periode van de Oud-Griekse cultuur vierde de kunst van pottenbakken. De potten zelf waren nuttige vazen, vaassen en grafmonumenten. Gesilhouetteerde mythologische figuren suggereerden het karakter en de verhalen van die tijd. Andere scènes waren afgeleid van Griekse literatuur, zoals de epossen. In de loop der tijd werd het alledaagse leven op dezelfde artistieke wijze afgebeeld. Bekende scènes gaven de potterij intrige en schoonheid.
Zwart-figuur potterij is vernoemd naar de zwarte silhouetfiguren die rode kleipotterij versierden. De silhouetcomposities werden op de pot getekend en ingekleurd met een verfijnde, waterige klei genaamd "slip". Graveertools werden gebruikt om extra details toe te voegen door door de slip te schrabben, waardoor de klei van de pot zichtbaar werd. Zuurstof in het bakproces reageerde met het ijzer in de klei, resulterend in een rood-oranje pot. Vervolgens werd de bakstemperatuur verhoogd, de luchttoevoer gesloten en groen hout aan het vuur toegevoegd om zuurstof uit de oven te onttrekken. Met minder zuurstof om met het ijzer te reageren, werd de pot zwart. Terwijl de pot afkoelde, keerde hij terug naar de rood-oranje afwerking, maar de figuren bleven zwart omdat de dunne laag slip sneller droogde en bakte, minder zuurstof verbruikend dan de klei van de pot.
Meester pottenbakkers toonden kwaliteit en vaardigheid in hun composities. Individuele stijl was duidelijk in het werk van deze ambachtslieden, die de meest recente artistieke technieken toepasten. Het meest opvallend was de manier waarop de compositie was opgebouwd. Minder nadruk lag op de symboliek van de figuur en meer op de interpretatie van de scène. De ambachtslieden produceerden slagveldc composities die grimmige, gespiritiseerde figuren toonden, terwijl andere potten energie en hooggemood toonden. Ervaring voedde interesse in techniek en stijl, en de pottenbakkers bleven verbeteren.
Griekse keramiek ontwikkelde zich van zwart-figuur naar rood-figuur potterij. Rood-figuur potterij werd nog steeds versierd met silhouetfiguren; de kunstenaars leerden echter andere manieren om de figuren te benadrukken en te detaileren. De effecten waren realistischer en vanaf grotere afstand te waarderen. Door ervaring wisten de kunstenaars dat het ijzer in de klei reageerde op de zuurstof in de oven, resulterend in rode potterij. Wanneer de oven van zuurstof ontdoen werd, werd de potterij zwart.
In de rood-figuur techniek omlijnden de kunstenaars de figuren met verfijnde slip en vulden de ruimtes tussen en achter de figuren met dezelfde slip als bij zwart-figuur. In plaats van details in het ontwerp te etsen, schilderden ze de figuurdetails met slip. Extra slipkleuren werden gecreëerd door ijzer uit de klei te halen en kleurstoffen als oker toe te voegen. Deze verbeteringen resulteerden in effectievere details en perspectief. In deze periode maakten de kunstenaars de verkorting (foreshortening) onder de knie, wat de figuren een groter bewegingsgevoel gaf.