Printen en schilderen zijn beide veelgebruikte beeldende kunstmedia. Printmaking omvat het overbrengen van een op één oppervlak gecreëerde afbeelding naar een ander. Een eenvoudige stempel is een voorbeeld: je drukt een afbeelding die uit een oppervlak als hout of rubber is gesneden in een pigment, en vervolgens op je gekozen oppervlak. De resulterende afbeelding is de spiegelbeeld van de originele op de stempel. Schilderen is de directe plaatsing van pigment opgelost in een medium (zoals lijnolie of acryl) op een drager.
Prints worden doorgaans op papier gemaakt, hoewel dat geen vereiste is. Plaat-prints omvatten etsen en droogpunt (drypoint). Bij droogpunt snij je direct in een plaat, meestal metaal, met een harde stift. Bij etsen snij je in een coating, en de plaat wordt gedompeld in zure oplossing. Het zuur etst de plaat waar de coating is verwijderd. Bij beide technieken druk je inkt in de sneeden van de plaat, leg je papier eroverheen en voer je ze door de zware rollen van een pers. Dit overbrengt de inkt op het papier. Twee kenmerken van bijna alle prints zijn de spiegeling van de afbeelding en het verplaatsen van een gekleurde stof naar een nieuw oppervlak.
Schilderen is direct; er is geen spiegeling van de afbeelding. Wat je neerzet is de finale vorm van de afbeelding die je kijkers zullen zien. Er is geen overdracht. Je mengt je verf en brengt het direct aan zonder intermediair als een plaat of stempel. Schilderijen worden gemaakt met veel verschillende verfvormuleringen. Olie is veelvoorkomend en geeft rijke effecten, hoewel het langzaam droogt. Acryl is gemakkelijker in gebruik. Tempera in de traditionele formule gebruikt ei. Waterverf gebruikt gomarabic of vergelijkbaar materiaal om de pigmenten op hun plaats te houden. De schaal van verf en hun kenmerken overschrijdt de schaal van inkt die doorgaans in prints gebruikt wordt.
Technisch kun je op bijna alles printen of schilderen. Praktisch is dat niet zo. Je kunt op een houten paneel schilderen, en veel kunstenaars doen dat, maar een paneel door een pers halen kan het vernietigen. Canvas is een andere drager voor schilderijen. Je kunt bepaalde soorten printen op canvas doen, zoals stempels, maar de fijne lijnen van een ets zullen verloren gaan in het weefsel van canvas. Papier is de typische printdrager; bijna elk papier kan gebruikt worden, van composieten met bladertjes of andere elementen ingebakken tot schone witte vellen.
Er zijn eenvoudige manieren om schilderen van print te onderscheiden. Eerst is textuur. Het printproces van persen uitwist textuur, en elke textuur van inkt op de plaat wordt platgedrukt in een printproces. Schilderijen kunnen plat zijn, maar hebben meestal enig verhoogd oppervlak. Een van de herkenningsmerken van een print is de plaatindruk - de ingedrukte plek waar de plaat in het papier is geperst. Schilderijen kunnen ook glanzend lijken, wat niet kenmerkend is voor prints.