In de 19e eeuw dreven westwaartse expansie vestigers naar de Stille Kust. Toen ze het noordwesten bereikten (hedendaags Washington en Oregon), zagen ze dat Indianen grote palen in hun dorpen plaatsten. De palen waren versierd, gesneden en geschilderd, vaak met dierenvormen. Spoedig werden deze palen, totempalen, een van de meest herkenbare vormen van Indianenkunst.
Vandaag worden totempalen nog geproduceerd, maar meestal alleen voor toeristen en liefhebbers. Andere Indianenkunst wordt nog steeds breed gekocht, zoals maskers, wampum en aardewerk.
Vroeger vatten Indianen uit het noordwestelijke VS en Canada bomen om, verwijderden takken en snoeiden ze tot totempalen. Sommige strekten 12 meter hoog, maar meeste waren korter, 60-90 cm. Indianen sneed stamidentiteiten en geloven in de palen. Vaak werden dieren gebruikt. Omdat ze meestal rode ceder gebruikten, verteerden de palen gemakkelijk in het regerige noordwesten. Totempalen worden vandaag nog geproduceerd, en de productie is toegenomen door Westerse houtsnijgereedschappen.
Maskers dienen veel doeleinden in het Indianenleven. Ze worden in ceremonies gebruikt. Andere worden als cadeau gegeven. Elk is meestal handgemaakt en uitgebreid geschilderd. Veel tonen dierontwerpen. Elk dier heeft eigen kenmerken, en de drager belichaamt het dier op een of andere manier. Elke stam heeft zijn eigen clan-dieren, wat ook de maskerontwerpen beïnvloedt. Maskers worden van lokaal hout gemaakt en versierd met pels, veren en stro.
Vergeet contant geld. Eeuwenlang handelden Indianen in het noordoosten van de VS met wampum, sieraden van schelpen. Vandaag wordt wampumsieraad aan toeristen verkocht, met gemachineerde productie. Eerder verzamelden Indianen kleurrijke schelpen en maakten met handboorgaten schelpknopen. De knopen waren hol, en kunstenaars naaiden ze aan elkaar tot sieraden: riemen, ketting, armbanden. Anderen maakten alleen kleurrijke patronen op een lange band.
Vandaag gebruiken we aardewerk als interieurdecoratie. Maar voor Indianen begon aardewerkontwerp als noodzaak. Aardewerk was opslag voor goederen voor herfst en winter. Ontwerpen en constructiemethoden verschillen per stam. Kunstenaars gebruikten lokale materialen en baseerden ontwerpen op clan-geloof. Houtverzamelende stammen maakten traditioneel minder aardewerk.