Afgeleid van het Franse voor 'nieuwe kunst', begon Art Nouveau in de jaren 1890 en verspreidde zich snel door heel Europa en de Verenigde Staten. Meer dan een kunststijl, introduceerde Art Nouveau nieuwe productiemethoden, zoals gietijzer en handwerk, en een nieuwe manier van denken over de wereld. Art Nouveau moedigde mensen aan om de meest alledaagse en dagelijkse objecten als potentiële kunstwerken te bekijken. Hoewel in afname na de jaren 1910, bleef de invloed van deze revolutionaire stijl door tot in de jaren 1920 en 1930.
De term 'Art Nouveau' werd voor het eerst in 1895 geintroduceerd door Samuel Bing, de eigenaar van de Parijse galerie L'Art Nouveau. Volgens auteur Jeremy Howard werd Bing beïnvloed door de Franse Rococo-beweging van de 18e eeuw en concentreerde hij zich op de productie en tentoonstelling van kunst die gratieus, elegant was en een harmonie van kleur en lijn creëerde. Bing toonde werk van enkele van de leidende namen van de beweging, zoals Henri Sauvage en René Lalique. Op de Wereldtentoonstelling in Parijs in 1900 werd de Art Nouveau-stijl officieel op het Europese toneel gelanceerd en werd gezien door 51 miljoen bezoekers.
Natuur was de enkele grootste invloed op de Art Nouveau-stijl. Hooggestileerde bloemen met verweven stengels en bladeren, vogels en insecten zijn belangrijke kenmerken van de stijl. Platte, uitgerekte of gebogen lijnen zijn een ander belangrijk kenmerk en leidden tot de Franse bijnaam voor Art Nouveau, 'De Noedelstijl'. De Raphaelietische vrouwelijke vorm met lang vloeiend haar is een ander kenmerk van Art Nouveau. Populaire Art Nouveau-materialen zijn iriserend glas, zilver en half-edelstenen, aangezien de beweging kiest voor handgemaakte stukken in plaats van machineproductie.
Art Nouveau was wijdverspreid in de moderne Europese industriële centra, zoals Parijs, Brussel, Glasgow en Wenen. Hoewel elke stad zijn eigen interpretatie van de Art Nouveau-stijl had, deelden ze allemaal soortgelijke ideeën en doelen, volgens de National Gallery of Art. Hooggestileerde plantenvormen met lineaire lijnen waren bijvoorbeeld gemeenschappelijke thema's in heel Europa. In Duitsland en Italië werd de Art Nouveau-stijl gevonden in tapijt- en textielwerk, zoals de Vijf Zwanen van Otto Eckmann en in het werk van de Italiaanse ontwerpers Carlo Bugatti en Agostino Laura.
De steden New York en Chicago waren zwaar beïnvloed door Art Nouveau. Ondersteund door de patronage van financiers en industrielen, bloeiden musea en galerijen in de stijl door heel New York. Louis Comfort Tiffany, het meest prominente gezicht van de Art Nouveau-beweging in New York, gebruikte zeer geavanceerde glastechnologie om distinctive stukken te creëren die de natuur vieren. Na de grote brand in Chicago in 1871, werd de stad herbouwd in de Art Nouveau-stijl. De wolkenkrabbers ontworpen door Louis Sullivan waren geïnspireerd door de natuur en Keltische kunst en de gebouwen van Frank Lloyd Wright introduceerden glas-in-lood en een Japanse invloed in de stad.