De architect, ontwerper en filmmaker Charles Eames werd in 1907 geboren in St. Louis, Missouri. Hoewel hij architectuur studeerde aan Washington University, is hij vooral bekend om zijn iconische meubelontwerpen uit de 20e eeuw. Samen met zijn vrouw Ray creëerde hij anatomische stoelontwerpen met nieuwe materialen zoals gefineerd sperhout.
In 1940 won Eames, in samenwerking met architect Eero Saarinen, de Organic Design in Home Furnishing-wedstrijd van het Museum of Modern Art in New York. De eenzittige, schaalvormige stoel zou van gemold sperhout gemaakt worden, wat zich echter als te complex voor productie bleek. Toch inspireerde de anatomische, ronde vorm Eames tot vergelijkbare ontwerpen. Na de Tweede Wereldoorlog begon de Herman Miller Furniture Company met de productie van stoelen in dezelfde stijl. Vandaag de dag worden stoelen geïnspireerd op Eames' ontwerpen wereldwijd geproduceerd in hout, plastic en andere materialen.
Na zijn experimenten met sperhout richtte Eames zich op materialen als glasvezel, plastic, aluminium en leer. In 1956 ontwierp hij samen met Ray een loungestoel van leer en gemold rozenhout. De ruime zwarte leerstoel met gekapitoneerde kussens en een voetstoel werd snel een icoon van de jaren '60 en '70. Oorspronkelijk was het ontworpen als verjaardagscadeau voor filmregisseur Billy Wilder. Ondanks de commerciële succes van de Eames Lounge Chair, gaf Eames altijd de voorkeur aan zijn vroegere, goedkopere sperhoutontwerpen, volgens het Design Museum.
In de late jaren '50 ontwierp het echtpaar kantoormeubels die nu synoniem zijn geworden voor het midden-20e-eeuwse-Amerikaanse bedrijfsleven. De zogenaamde 'aluminiumgroep' introduceerde een innovatieve bekledingstechniek met polymermaterialen zoals Naugahyde en Saran in plaats van leer of stof. Eames wilde stoelen leveren die geen stofvangers waren. Saran werd echter al snel vervangen door het sterker Naugahyde.
Eames ontwierp een serie opslagunits gebaseerd op een systeem van uitwisselbare onderdelen in een staalframe. Onderdelen waren beschikbaar in diverse kleuren, materialen en afwerkingen, en werden als bouwkit geleverd. Hiermee introduceerde Eames het idee van modulaire systemen die aangepast konden worden aan verschillende ruimtes. Zijn eigen huis en atelier werden gebouwd op dezelfde principes, met gebruik van standaard industriële onderdelen.