De Iroquois (Haudenosaunee) woonden voornamelijk in Ohio tijdens de 17e en 18e eeuw. Ze werkten nauw met Fransen en Britten toen Europeanen naar Noord-Amerika kwamen. Hun kunst en ambacht is stamsspecifiek: manden, kralenwerk en valse maskers.
Iroquois manden variëren van simpel (bijv. maïswasser met open vlechtwerk als zeef) tot versierd (bruidsmanden met kleur, gewei, gevlochten zoetgras, kralen, linten). Traditie: man en vrouw ruilen manden uit, volgens het Iroquois Museum in Howes Cave, New York.
De Iroquois zijn beroemd om hun uitgebreide kralenontwerpen. Europese zettels ruilten glazen kralen voor goederen, land en voedsel. Een vrouwenrok kan het Iroquois Scheppingsverhaal afbeelden met hemelkoepel en hemelse boom. Oorbellen: glazen kralen op een zevensteek. Een peyote steek creëert cirkelpatronen met een oneindig gevoel.
Veel Indianenstammen maakten maskers voor dansen en ceremonieën. De Iroquois, anders dan andere stammen, verkopen, tonen of namaken hun valse gezichtsmaskers NIET. Alleen voor religieuze ceremonieën. Volgens Native Languages (non-profit voor behoud taal/cultuur) hebben de Iroquois gevraagd dat veel valse maskers aan de stam worden teruggegeven.