In de klassieke architectuur zijn er vijf primaire orde van kolommen: Dorisch, Ionisch, Corinthisch, Toscans en Compoziet. Ontwikkeld in het oude Griekenland rond de 7e eeuw v.Chr., werd de Dorische orde ook in het oude Rome gebruikt, door heel Europa in de Renaissance en is nog steeds een populair ontwerp voor kolommen in de moderne wereld. Dorische kolommen hebben een onversierd kapittel (bovenkant) dat een ronde cirkel is afgetopt met een vierkant. De schacht heeft doorgaans 20 gladde gegrieve zijden zonder basis. Het Dorische ontwerp is simpel, maar geeft een uitstraling van horizontale kracht en soliditeit.
Naast het onversierde kapittel en de ongedefinieerde 20-zijdige schachtontwerp, hebben Dorische kolommen ook kenmerkende triglyfen en metopen langs het gebied boven de kolom genaamd een frijs. De frijs zit op de architraaf, de hoofdlangsbalk die het hele dak of kroon van een klassiek gebouw ondersteunt. Het ontwerp van de Dorische frijs dateert uit een tijd dat tempels en andere structuren primair met hout werden gebouwd. Daarom heeft de Dorische frijs een gladde, platte uitstraling gereflecteerd in de vierkante, drievoudig gegolfde triglyf (blok direct boven het kapittel van de kolom) die afwisselt met platte, meestal kaale metopen. In sommige gebouwen, zoals de Parthenon in Athene, waren de metopen versierd met mythologische scènes om een extra dimensie aan het ontwerp toe te voegen.
In het oude Griekenland ontstond een conflict in architectonisch ontwerp toen de tempelbouw veranderde van primair hout naar steen. De triglyfen en metopen van een houten tempel waren simpele houten blokken ofwel kaal gelaten of versierd met minimaal ontwerp. Hun gewicht veroorzaakte geen problemen met de entablatuur (de gehele bovenstructuur van een gebouw inclusief architraaf, frijs en kroon). Toen steen het hoofdbouwstoffen werd, moest het standaard entablatuuromtwerp worden aangepast vanwege het gewicht. Gevolglik was de noodzaak om de grootte van de triglyfen en metopen dicht bij de hoek te verkleinen, wat de esthetische balans van het gebouw volledig verpeste. De beste oplossing voor dit probleem was nooit echt overeengekomen; verschillende architecten gebruikten methoden zoals het verkleinen van de hoektriglyfen en het laten van een open ruimte na de laatste triglyf en de hoek. Dit verklaren veel van de verschillende ontwerpen die in de oude Dorische architectuur gezien worden.
De Parthenon in Athene is een van de meest bekende Dorische ontwerpen. De Griekse architecten Iktinos en Kallikrates bouwden het gebouw van 447 tot 432 v.Chr. Opgedragen aan Athena, heeft de tempel 46 afzonderlijke Dorische kolommen die zich om de buitenrand uitstreken. Elke ingang, aan de voor- en achterkant van de tempel, heeft nog eens zes Dorische kolommen. De binnenkant van de tempel of naos, bevat nog eens 23 Dorische kolommen die een grote standbeeld van Athena omringen.
De hoogste Dorische kolom ter wereld, Lord Hill's Kolom in Shrewsbury, Engeland is 133 voet, 6 inch hoog. Gebouwd tussen 1814 en 1816 ter ere van Generaal Rowland Hill, de beroemde generaal die Wellington hielp Napoleon te verslaan bij Waterloo, is de kolom eigenlijk breder en hoger dan Nelson's Kolom in Trafalgar Square in Londen.