Kleuren worden eeuwenlang symbolisch gebruikt voor status, intenties en emoties. Karmijn heeft in verschillende tijdperken en culturen diverse betekenissen. In het Elizabethaanse Engeland was het wettelijk geregeld; in de bloementaal van de 18e eeuw tot heden draagt het nog steeds betekenis.
In Elizabethaanse Engeland (tweede helft 16e eeuw) betekende karmijnkleding hoge status. De Engelse Sumpthuurswetten reguleerden wie het mocht dragen: alleen koninklijk huis, adel en raadsleden. Karmijn symboliseerde macht en hoge rang.
Prominente kerklieden werden afgebeeld in karmijngewaden, wat de kleur sterk met de kerk associeerde. Bijbelse betekenis: bloed van martelaren of Gods aanwezigheid. Karmijn staat ook voor nederigheid en verzoening; het is de liturgische kleur voor Pinksteren.
De "taal van de bloemen" (geheime communicatie via bloembetekenissen) kwam uit Turkije en werd in Europa populair vanaf de 18e eeuw. Een karmijnpolyanthus betekent "het mysterie van het hart", een donkere karmijnroos staat voor rouw. Deze laatste betekenis heeft zich tot vandaag behouden in Noord-Amerika.
Samenvattend: Karmijn is een kleur met lagen: macht, godsdienst, liefde en rouw – afhankelijk van context en cultuur.