De term Old English verwijst naar een aantal verschillende dingen, meestal rondom het kunstwerk, de taal en de gewoontes van de Angelsaksische volkspopulatie die prominent was in Engeland en zuidoost Schotland in de vijfde tot 12e eeuw. Deze tijdperk wordt gekenmerkt door religieuze beelden, eenvoudige architectuur en ontwerp, en versierde versiering van juwelen en wapens. Old English verwijst ook naar een letterstijl die populair was in deze periode, hoewel er andere referenties zijn.
De letterstijl aangeduid met de phrase Old English heet formeel Blackletter of Gotisch schrift. Het bevat een typisch Engels alfabet, maar de daadwerkelijke stijl van de lettering wordt gekenmerkt door een blokkerig, variabel gewicht en scherpe hoeken en punten. Veel tatoeage kunstenaars houden van de stijl vanwege zijn aanhalingen tot de middeleeuwse tijdperk. Zo'n letterstijl wordt vaak gebruikt om namen te imprinteren, vooral van bendes en andere verenigingen.
Old English, of Angelsaksisch, kunstwerk is doorgaans simplistisch en mist formele elementen van moderne representatieve kunst, zoals perspectief en referentiepunten. Tatoeage kunstenaars kunnen deze kunststijl gebruiken om mensen en dieren af te beelden, omdat het een implicatie van potentiële ramp en scherpte draagt die vaak geassocieerd wordt met de zwarte dood en andere middeleeuwse gebeurtenissen.
De Old English tijdperk wordt gekenmerkt door een snelle verspreiding van het christendom door noordelijk Europa, met name in gebieden bewoond door de Angelsaksische bevolking. Deze tijdperk omvatte ook de christelijke kruistochten door het Midden-Oosten. Christelijke beelden werden vaak gebruikt in het ontwerp van wapens, zoals zwaarden en schilden, alsook in juwelen. Dergelijke ontwerpen bevatten ook ineengriepende elementen en vertegenwoordigingen van dieren. Tatoeage kunstenaars verwijzen vaak naar deze stijl bij het maken van afbeeldingen van zwaarden, kruissen en andere ontwerpen.
De tijdperk aangeduid als Old English was eigenlijk een lange periode waarin de Engelse taal aanzienlijk ontwikkelde. Maar standaarden waren laks en weinig werkelijke spellings waren algemeen overeengekomen. Verschillende woorden zijn in populair gebruik gekomen uit deze tijdperk en worden vaak, meestal satirisch, door tatoeage kunstenaars gebruikt. Deze woorden omvatten 'thee' voor 'you', 'thy' voor 'your', en 'olde' in plaats van 'old'.