Cultuur kan veel dingen betekenen, van kunst en schilderkunst tot de kleren die mensen dragen en het eten dat ze eten. Europa zelf is een flexibel concept. Sommigen denken alleen aan continentale Europa, met uitsluiting van Britannië, terwijl het soms leek alsof Rusland en Midden-Oostelijke landen evenveel invloed binnen Europa hebben als die landen die lid zijn van de Europese Gemeenschap. Het verhaal van Europese kunst en cultuur is lang en rijk, maar de belangrijkste ontwikkelingen kunnen kort worden uiteengezet.
De meest opvallende vroege bloei van Europese kunst vond plaats in het klassieke Griekenland en Rome. Veel van de kunst van middeleeuws Europa was religieus geïnspireerd en bedoeld voor de decoratie van kerken. In de 15e eeuw keerde de Renaissance, die in Italië begon, terug naar de Grieks-Romeinse periode en herintroduceerde mythes en geschiedenis als onderwerpen voor kunst. Leonardo da Vinci en Michelangelo waren meesters van de Renaissance. Zeventiende-eeuwse kunstenaars zoals Rembrandt en Velázquez toonden de mogelijkheid om verbluffende werken te schilderen gebaseerd op gewone mensen en het alledaagse leven.
De aandacht die 18e-eeuwse kunstenaars als Goya en Turner besteedden aan de effecten van licht en kleur, waren vroege tekenen dat schilders net zo geïnteresseerd raakten in de kunst van het schilderen zelf als in de afgebeelde scènes. De Impressionistische beweging van de 19e eeuw stelde zich ten doel de verschuivende tinten en schaduwen van het visuele veld weer te geven evenzeer als de objecten (of het landschap) voor hen. Van Gogh gebruikte impressionistische technieken om krachtige emoties uit te drukken, terwijl de post-impressionist Cézanne manieren vond om de soliditeit en onafhankelijkheid van objecten in de natuur na te bootsen. Twintigste-eeuwse Europese kunst bloeide in de werken van Matisse en Picasso, beïnvloed door alles van interieurontwerp en meubels tot Afrikaanse schilderijen en beeldhouwkunst.
De fundamente van Europese literatuur werden gelegd door de Grieken in de poëzie van Homer en de toneelstukken van Sophocles en Aeschylus. In de 14e eeuw werden twee van Europas episoden geschreven: Dante's "Goddelike Komedie" in Italië en Chaucer's "Canterbury Tales" in Engeland. In de 17e eeuw schreef Cervantes Europas komische roman "Don Quichote" in Spanje, terwijl zijn tijdgenoot, de Engelse William Shakespeare, begon aan een carrière als toneelschrijver. Een parade van grote romanauteurs en dichters volgde, steeds gevoeliger voor niet-Europese invloeden zoals Russische literatuur in de 19e eeuw en Amerikaanse literatuur in de 20e eeuw.
Europa gaf geboorte aan klassieke muziek en maakte een significante bijdrage aan de ontwikkeling van moderne popmuziek. In tegenstelling tot volksmuziek en klassieke muziek in andere delen van de wereld, is Europese klassieke muziek niet gebaseerd op improvisatie maar op noten geschreven door componisten met stavennotatie. Met oorsprong in kerkmuziek, viel de grote periode van klassieke compositie tussen de late 17e en late 19e eeuw. Duitse componisten waren met name meesters van de vorm, waaronder Bach, Handel, Beethoven en Wagner. Hoewel westerse popmuziek zijn wortels in de Verenigde Staten heeft, hebben Europese artiesten zoals The Beatles uit Engeland de richting ervan beslissend beïnvloed.
Europese architecturale stijlen, beginnend met de klassieke periode, zijn wereldwijd invloedrijk geweest. Klassiek Griekenland creëerde westerse filosofie in de werken van Plato en Aristoteles, en tot de 12e eeuw werd het meeste grote werk in filosofie in Europa gedaan. Europa was de geboorteplaats van cinema als kunst, met de Franse regisseur Georges Méliès die de eerste verbeeldingskorte films maakte aan het begin van de 20e eeuw. Enkele van de meest getalenteerde regisseurs in de Verenigde Staten waren Europeanen die voor Hitler waren gevloeid. De meest opvallende beweging van de recente jaren is echter de aankomst in Europa van culturele invloeden uit de hele wereld, aangezien lokale culturen geleidelijk echt internationaal en cosmopoliet zijn geworden.