Gotische architectuur duurde slechts 300 jaar, maar het blijft een direct herkenbare architectuurstijl tot op de dag van vandaag. Het beroemdste voorbeeld ter wereld is de Notre-Dame-kathedraal in Parijs. Het grote Roze Venster in het midden van de voorgevel en de geribbelde gewelven die de plafond naar grote hoogten duwen, zijn primaire voorbeelden van Gotische architectuur.
Gotische architectuur was prominent tijdens de middeleeuwen in Europa en de naam komt van de stamvolk bekend als Goten. Gotisme werd als barbarisch (zoals de Goten) beschouwd door hen die de Romeinse ideaal van architectuur prefereren. Reikend van de 12e tot de 16e eeuw, was Gotisme prominent in Frankrijk, Engeland, Spanje, Duitsland en Italië. Hoewel overeenkomsten bestaan, stempelde elk land zijn eigen ideeën op de beweging, zodat er geen één perfect voorbeeld van Gotische architectuur is.
De voorkant van een Gotisch gebouw (in het bijzonder kathedralen) was bedoeld om indrukwekkend te zijn. Het was een manier om rijkdom en macht te tonen, of in het geval van kerken, Gods macht te illustreren. De hoofdingang van het gebouw is gebogen en getopt door een beeldhouwwerk, meestal van religieuze betekenis zoals de Gotische stijl was. Omdat veel van de architectuur in middeleeuws Europa beperkt was tot slechts een paar verdiepingen, kon de gevel van ver worden gezien, waardoor het indrukwekkend was zelfs op afstand.
Gotische architectuur was bedoeld om hoogte te benadrukken. Een gemakkelijke manier om dit te bereiken was torens in de gevels van gebouwen te incorporeren. Veel gevels in Gotische architectuur hebben ten minste twee torens (zoals de Notre-Dame-kathedraal), hoewel het aantal en de plaatsing van torens verschilt per regio. Terwijl torens als deel van de gevel de norm is, is de versiering ervan dat niet. Gotische gebouwen kunnen gelijke structuren hebben, maar ze verschillen enorm in beeldhouwwerk en versiering afhankelijk van de regio.
Gotische architectuur maakte de inclusie van grote vensters in de gevel van een gebouw mogelijk. Een van de meest voorkomende heet een rozenvenster. Deze vensters zijn gebaseerd op de Romeinse oculus – een grote cirkelvormige opening die in een tempel keek. Rozenvensters worden vaak gevonden op het deel van de gevel direct tegenover het schip (waar het altaar zich bevindt) van de kerk. Terwijl sommigen klein zijn, zijn anderen zo groot dat ze de gehele breedte van het schip meten.
Deels door de profileren die als skeletten fungeerden, konden de interieurs van Gotische structuren zo groot zijn. Deze profileren, of ribben, zijn het meest zichtbaar in de gewelfde plafonds van de gebouwen. Ze zouden vaak beginnen vanaf pijlers of halve kolommen en dan over het plafond boogen, het oog steeds hoger trekkend. In plaats van decoratief te zijn zoals kroonprofielen, helpen de in Gotische architectuur gevonden profielen het gewicht van de structuur te dragen en staan ze toe om lichtere bouwmaterialen te gebruiken.