Vroege Chinese kunst begon in de Steentijd met beeldhouwwerk uit Ban'po, China (~4000 jaar geleden). Vroeg keramiek: rode potten en kommen, zonder pottenbakkersschijf. Sommige stukken met geometrische vormen.
Rond tweede millennium v.Chr. (Shang-dynastie 1766-1122 v.Chr.) leidden Chinezen bronsgieten (potten, plaketten) voor goden. Hoge vakmanschap: verlostewastechniek, versierd met mythologische wezens, dieren, gezichten, abstracte patronen. In latere Shang-fase verscheen schrift op vaasjes.
Late Chou-dynastie: invloed van Confucianisme. Koninklijke metaalwerk: goud/zilver inlagen, gepolijste spiegels. Doden begraven met jadebeelden. Schilderijen en reliëfs toonden conceptuele ruimte (zoals Egyptenaren), geen werkelijk perspectief.
Boeddhistische missionarissen uit India brachten cultuur/geloof (tot 6e eeuw). Landschapschilderijen ontstonden: mythische rieken, verbeelding. Chinezen begrepen perspectief maar gebruikten het anders: geen enkele Fluchtpunt.
Chinese kunst toont diepe waardering voor natuur. Mensen in balans: noch heersers, noch slachtoffers. Veel schilderijen met natuuronderwerpen: bamboebladeren in calligrafische inkt.