Zegelringes zijn door de geschiedenis heen gebruikt om persoonlijke identificatiemerkens en goedkeuringsstempels op documenten aan te brengen. Zegelringes zijn sierlijke juwelen die traditioneel versierd zijn met wapenwapens, familiewapens of symbolen die lidmaatschap van specifieke organisaties of verenigingen vertegenwoordigen. Wanneer in een klont heet was gedrukt, fungeert de zegelring als een gepersonaliseerde goedkeuringsstempel.
De term zegelring of zegel heeft zijn oorsprong in de Hebreeuwse en Griekse woorden "hotam" en "sphragis". Oorspronkelijke zegels werden op dezelfde manier gebruikt als vandaag handtekeningen of tekenen van autoriteit en werden getoond op documenten, deuren of graven. De Bijbel bevat verhalen van de zegelring of zegel zowel letterlijk als metaforisch. "Een steen werd gebracht en over de mond van de put geplaatst, en de koning zegelde het met zijn eigen zegelring en met de ringen van zijn edelen, zodat Daniels situatie niet veranderd mocht worden." Daniël 6:17 (NIV)
Zegelringes in het oude Egypte waren gemaakt van steen. Ze waren plat op één kant, rond op de andere. De platte kant was sierlijk versierd met inscripties, symbolen, hiërogliefen of afbeeldingen van de scarabeeus of de heilige kever, die door zowel Egyptenaren als Feniciërs alsmede andere oude culturen vereerd werd. Deze zegels werden soms van blauw aardewerk gemaakt.
Rond 3500 v.Chr. werden cilindervormige zegelstempels voor het eerst in Mesopotamië gebruikt. Pakketten of potten werden gesegeld door de zegelstempel over zacht nat klei te rollen.
Tijdens de Middeleeuwen werden zegelringes gebruikt om aan te tonen dat de drager geprivilegieerd was en als middel om brieven te zegelen om hun authenticiteit te bewijzen. Al snel waren zegelringes en zegels de enkele indicator dat juridische, overheids- en zakelijke documenten echt waren. Beginnend met de regering van Englands koning Eduard II (1307-27) en eindigend in 1851, was de zegel van de koninklijke zegelring vereist op alle officiële documenten.
Vandaag de dag is de zegelring niet langer geaccepteerd als een wettelijk bindende handtekening of een indicatie van authenticiteit. Echter, het wordt nog steeds gedragen door individuen die ervoor kiezen om hun familielijn of affiliaties publiekelijk te tonen voor iedereen te zien.