Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Overige kunst

Hoe Oaxacaans kunstpatronen ontstaan

De grootste groep inheemse Indianen in het westelijke halfrond woont in Oaxaca-dorpen gelegen tussen bergketens in Mexico. De kunstenaars die Oaxacaans kunstpatronen creëren, zijn nakomelingen van de Zapoteken en Mixteken. Elk dorp roept een unieke visie op van artistieke patronen. Omdat de mensen van Oaxaca gescheiden waren door het enorme bergachtige terrein, was communicatie tussen de dorpen beperkt, waardoor veel talen, gebruiken en unieke ideeën ontwikkelden. Tweeenvijftig dialecten in acht talen worden gesproken. Ongeacht de Spaanse invloed, wordt de Spaanse taal beschouwd als een tweede taal voor die Indianen die het spreken.

Betekenis

Blijvende invloeden van oude volken inspireren de Oaxacaans kunstenaars om hun kunstpatronen te creëren. Elk patroon is uniek voor elk dorp. Families delen vaak in de creatie van kunstwerk. Een harmonieuxistentie met de wereld om hen heen helpt hun individuele werken te vormgeven en te creëren.

Waarom Oaxacaans kunstpatronen gemaakt werden

Veel diverse stijlen zijn ontkomen. De behoefte aan deze kunstvorm ontstond omdat de Oaxacaans kunstenaars, voornamelijk arme landarbeiders, een manier nodig hadden om hun inkomen aan te vullen. Toerisme hielp Oaxacaans kunstpatronen populair worden als verzamelitems.

Houtsnede

Terwijl de Indianen van Oaxaca van alles maken van potten tot weefsels, eisen de Oaxacaans houtsneden aandacht. Gemaakt van de copalboom, worden natuurlijk gekrulde houtvormen geselecteerd door de kunstenaar. Het hout van de copalboom is zacht en flexibel. Alleen de vrouwtjes copalboom wordt gebruikt om de creaties te snijden. Stukken kunnen gesorteerd worden als individuele, eendelige beelden of genageld samen om armen, benen en andere ledematen te vormen.

Symboliek

Symboliek wordt vertegenwoordigd in het gebruik van de copalboom. In oude tijden werden de harsen van deze boom gebruikt voor wierook die beschermde tegen kwade geesten en ongeluk. Beeldjes genaamd Alebrijes, of monsters, worden gemaakt om kwade doeners weg te jagen. Animalitos of dierbeeldjes worden gelukkigbrengend beschouwd.

Techniek

Na het verwijderen van de buitenste schors van de boom, wordt een ruwe schets van het eindproduct gemaakt met macheten terwijl het nog nat is. Kunstenaars kelen het hout weg met kleinere messen naarmate meer detail nodig is. Fijn detail kan gemaakt worden met keukenmessels, hamers of andere scherpe items.

Eenmaal voltooid, wordt het kunstwerk in de zon gezet om te drogen. Droogtijd hangt af van de grootte van het beeld. Sommige kunstenaars drogen hun werk liever onder een boom voor een meer natuurlijk droogproces.

Het hout van de copalboom barst bij het drogen, dus schuren is vitaal voor het proces. Niet alleen herstelt schuren barsten, maar voegt toe aan de creatieve visie van de kunstenaar. De hoeveelheid tijd die aan schuren besteed wordt, varieert. Wanneer schuren voltooid is, wordt het Oaxacaans kunstwerk bedekt met benzine of andere insectwerende stoffen. Het invriezen van de gedroogde beeldjes kan ook helpen met insectenproblemen. Houtmeel met witte lijm of kit wordt gemengd om eventuele fouten te repareren. Een basislaag verf wordt vervolgens op het hout aangebracht.

Schilderen

Schilderen is zo individueel als de kunstenaars zelf. Elk dorp bepaalt de stijl van de geschilderde figuren. Elke familie bezit een unieke schilderstijl, maar de meeste figuren delen verfrissingen van felverf. Sommige kunstenaars gebruiken fijn lijntjes en stippen, anderen hebben een meer uniform geometrische benadering. Sommige kunstenaars gebruiken alleen bepaalde kleuren of patronen. Details variëren van kunstenaar tot kunstenaar. De geest van de patronen vloeit expressief van de scheppers en reflecteert de omringende wereld en culturele emotie van de kunstenaar.

Overige kunst

Related Categories