Vandaag de dag is digitale kunst overal te zien. Reclameborden, advertenties in treinen en bussen, en tijdschriften zijn allemaal vol met digitale kunst. Digitale media of kunst wordt gemaakt met behulp van digitale processen zoals video om 'independente films' te maken, digitaal geschoten prints van fotografen, sommige muziek, schilderijen en andere visuele kunstwerken. Er is vraag naar in culturele en educationele instellingen zoals musea, bibliotheken en archieven, de uitgeverij, en andere kunst- en entertainmentlocaties.
Computerkunst werd populair in de midden jaren zestig. Ingenieurs en wetenschappers waren in die tijd aan de voorhoede van computertechnologie en kunst. Zij waren de enigen die toegang hadden tot mainframe-computers. Algoritmische methoden werden gebruikt om wetenschappelijke kunstwerken te creëren in plaats van de interactieve grafische gebruikersinterfaces die we vandaag gebruiken. Veel kunstenaars verafschuwden deze nieuwe vorm van digitale kunst aanvankelijk, maar aanvaardden al snel de verwevenheid van kunst en technologie. In 1965 organiseerde een groep wetenschappers de eerste digitale of computerkunsttentoonstellingen in de Wise Gallery in New York en in Stuttgart, Duitsland. Billy Kluver en kunstenaar Robert Rauschenberg richtten in 1967 een organisatie op, EAT of Experiments in Art and Technology, die de samenwerking tussen kunstenaars en ingenieurs bevorderde. Dit leidde tot Cybernetic Serendipity, een van de belangrijkste mijlpaalen in digitale kunsttentoonstellingen, gehouden in het Institute of Contemporary Arts in Londen in 1968.
In 1968 bedacht Vera Molnar, uit Boedapest, Hongarije, de 'Machine Imaginaire'. Zij transformeerde verschillende geometrische vormen, zoals een driehoek, door ze te roteren en vervormen, delen te wissen of samen te voegen met andere geometrische vormen (vergelijkbaar met sommige schermbeveiligers vandaag).
Larry Cuba was een pionier in animatiekunst en produceerde zijn eerste computeranimatie in 1974. Een van Cuba's beroemdste werken was voor de geanimeerde sequenties in de film 'Star Wars'.
Lillian Schwartz is een digitale kunstenaar bekend om computerkunst en analyse in graphics, film, video, animatie, speciale effecten, virtuele realiteit en multimedia. Haar kunstwerk was de eerste computerg gegenereerde kunst die werd verworven door het Museum of Modern Art.
Wavefront Technologies werd in 1984 opgericht door Mark Sylvester, Larry Barels en Bill Kovacs. Zij begonnen met het produceren van computergraphics voor televisiecommercials en films, wat later leidde tot het ontwerpen van de Dream Quest-software die gebruikt werd om meer dan 90 visuele effectsequenties te maken voor de film 'Crimson Tide'. Wavefront werkte ook samen met Atari om de software Gameware te creëren, die gebruikt werd voor Atari-videospellen.
In 1983 richtten Stephen Bingham, Nigel McGrath, Susan McKenna en David Springer Alias Research op. Alias creëerde een realistisch 3D-videanimatie-softwarepakket voor de advertentie- en filmindustrie. Zij lieten Alias/1 uit in 1985, een software die gladere en realistischere lijnen of oppervlakken produceert voor geanimeerde creaties.
The Society for Photographic Education (SPE) sponsort een jaarlijkse tentoonstelling doorheen de Verenigde Staten voor de discussie over fotografie in media en de waarde ervan als middel voor creatieve expressie. De ISA International Sign Exhibition is een andere reisende tentoonstelling die nieuwe en innovatieve ontwerpen voor reclameborden en andere publieke advertentiemedia toont.
Groeiende en uitbreidende industrieën hebben een hoge vraag naar vaardigheden in digitale kunst. Er is een grote behoefte aan digitale kunstenaars in computer- en gamedesign, animatie, webdesign, uitgeverij en andere communicatie- en visuele media. Volgens het Bureau of Labor Statistics zal de tewerkstelling van kunstenaars groeien tot en met 2018, aangezien adverteerders en computerafdeling innovatieve techniek-kunstenaars vragen. Digitale kunst heeft ook grote betekenis voor interactieve media zoals mobiele telefoons en personal digital assistants (PDA's). Het dekt een breed spectrum van kunst- en technologische industrieën zonder voorzienbare daling in populariteit.