Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Overige kunst

Verschil Tussen Raku en Reguliere Bakking

Raku is een techniek die in de 15e eeuw in Japan werd ontwikkeld om keramische kommen voor de theeceremonie te maken. Hoewel de exacte methode en specifieke toepassingen van Raku-aardewerk zich in de loop van de tijd hebben ontwikkeld, genieten hedendaagse ambachtslieden nog steeds de kenmerkende glans, krakeelglazuur en rookachtige oppervlakken van Raku, evenals de dramatische techniek die ze produceert. Zowel Raku-aardewerk als regulier steen aardewerk ondergaan vergelijkbare stappen om een duurzaam kleiprodukt te bereiken. De verschillen liggen in bak tijden, temperaturen en technieken.

Raku Techniek

Als de meeste keramische baktechnieken, ondergaat Raku-aardewerk twee bakken: de biscuit- en de glazuurbak. Voor beide processen wordt Raku gebakken bij lagere temperaturen dan westerse hoogbakkeramiek, wat resulteert in een meer poreus en enigszins kwetsbaar vat. Noch de Raku biscuitbak noch de glazuurbak wordt heter dan 1940 graden F gestookt. Westers steen aardewerk wordt daarentegen biscuit gebakken tot 2350 graden F.

Geschiedenis

De Japanse pottenbakker Chôjirô ontwikkelde Raku om monochromatische handgevormde (niet op de schijf gedraaide) theekommen te creëren in oppositie tot de kleurrijke, hoogversierde stukken die toen in gebruik waren. Chôjirô's esthetische idee was om beweging, versiering en variatie in vorm te elimineren om nauwer in lijn te brengen met de filosofie van "niets" afgeleid van de Zen-boeddhisme, volgens het Raku Museum.

De oorsprong van westerse pottenbak is prehistorisch. Scherven van aardewerk zijn op elk continent en uit praktisch elke periode gevonden. De wortels liggen in de utilitaire kleigelinde manden en vaten die gebruikt werden voor het opslaan van voedsel, oliën en wijn. In contrast, ontwikkelde het Raku-proces later in de geschiedenis voor een specifiek ceremonieel doel.

Kenmerken

De Raku glazuurbak is snel en procesgericht. Hedendaagse Raku-pottenbakkers beëindigen de bak met een zware reductie, wat de ongewone glanskleuren en gerookte gebieden creëert. Experts leren Raku-resultaten te voorspellen en te controleren, maar beginners genieten van de onvoorspelbare resultaten en het dramatische proces.

Reguliere hoogbakkeramiek, zoals steen aardewerk, vereist een langere bakproces met meer geleidelijke temperatuurveranderingen. Tijden en temperaturen worden bepaald door de ingrediënten in de kleibody en de glazuren.

Raku Glazuurbak

Raku-stukken worden met tangen uit de oven gehaald zodra de glazuur smelt en direct in een metalen blik gevuld met brandbaar materiaal, zoals zaagsel, papier of bladeren, geplaatst. Het werk wordt snel afgekoeld, en de koolstof van het brandbare materiaal wordt afgeborsteld, wat glazuureffecten onthult die zoveel worden bepaald door het vuur en de rook als door de glazuur zelf.

Hoogbak Westerse Techniek

De temperatuur van de glazuurbakoven in de traditionele westerse hoogbakkeramische techniek wordt zorgvuldig gecontroleerd om voorspelbare resultaten te bereiken. Westerse glazuren gedragen zich anders op specifieke temperaturen, zodat de keramist het proces van begin tot eind controleert. Hoewel een reductiefase in de glazuurbak een normale onderdeel is van een keramisten praktijk, is het alleen in Raku dat de reductie snel en buiten de oven met brandbare materialen plaatsvindt.

Toepassingen

Raku is niet geschikt voor gebruik in voedselbereiding of -servering. Gebruik hoogbakkeramiek in plaats daarvan.

Overige kunst

Related Categories