Het woord "hologram" komt van de Griekse wortels "holos" en "gramma," wat letterlijk betekent "volledig bericht." Hologrammen, in tegenstelling tot conventionele afbeeldingen, brengen complete informatie over diepte, vorm en textuur over vanuit veel hoeken.
Dennis Gabor ontwikkelde de theorie van holografie in 1947, maar de behoefte aan intense, gefocuste licht hield alle hologrammen ervan onmiddellijk geproduceerd te worden. In 1962, vier jaar na de uitvinding van de laser, produceerden Emmett Leith en Juris Upatnieks de eerste holografische afbeelding.
Een lens splitst een laser in twee bundels. Een bundel (de "objectbundel") verlicht het object dat geholograveerd wordt, en de andere (de "referentiebundel") wijst direct naar holografische film. De objectbundel convergeert met de referentiebundel op de film, creërend interferentiepatronen die resulteren in het holografische effect.
De 3D afbeelding van Prinses Leia uit "Star Wars" was geen echte hologram; het was a film effect. Hologrammen vandaag kunnen geen bewegende beelden tonen, en kunnen geen afbeelding in open ruimte projecteren.
De minste beweging tijdens hologram opname zal de afbeelding ruïneren. Gepulste holografie, waar de laser slechts voor een paar nanoseconden geactiveerd wordt, stelt de vastlegging van levende mensen en andere bewegende subjecten toe.
Gepreegde hologrammen worden op geld en andere documenten gebruikt om vervalsing te voorkomen. De holografische interferentiepatronen worden op plastic geprint en dan ondersteund met een lichtreflecterende folie. Gepreegde hologrammen kunnen zeer goedkoop massaproduceerd worden.