Eén van de risico's van body piercing is littekenvorming. Keloïde en hypertrofe littekens kunnen op een piercing op elke plaats ontstaan, maar zijn meest voorkomend in het hoofd- en schoudergebied. Het behandelen van een keloïde nadat de piercing is verwijderd, wordt gedaan door een medisch professional. Zonder correcte behandeling kan het litteken blijven groeien. Chirurgische verwijdering, steroidinjecties, compressieverbanden en pijnbestrijdingstechnieken worden gebruikt om de groei van keloïde littekens te bestrijden.
Bezoek een dermatoloog om de mate van de littekenvorming te beoordelen en opties te bespreken. Kleinere littekens vereisen mogelijk minder agressieve behandeling dan grotere littekens. De dermatoloog kan ook een biop uitvoeren om mogelijke complicaties zoals kankervormen uit te sluiten. Echte keloïde littekenvorming kan niet zonder hulp van een medisch professional behandeld worden en mag niet geprobeerd worden, want dit kan alleen maar meer littekenweefselgroei veroorzaken.
Steroidinjecties worden gebruikt om de collageenvorming in het litteken te vertragen. Ze worden uitgevoerd door een corticosteroïde direct in het litteken te injecteren elke drie tot vier weken gedurende een periode van ongeveer zes maanden. Deze behandeling zorgt ervoor dat het litteken na verloop van tijd vlakker wordt, waardoor het minder opvalt. Patiënten met een familiale aanleg voor keloïden hebben een hoger risico op terugkeer.
Cryochirurgie kan alleen of in combinatie met steroidinjecties worden gebruikt. Dit proces werkt het beste op kleine keloïden, die op licht gekleurde huid voorkomen. De arts bevriest het keloïde litteken en verwijdert het. Dit wordt vaak gevolgd door corticosteroïde-injecties op de plaats. Het voordeel van deze methode is het directe resultaat, omdat het littekenweefsel fysiek wordt verwijderd. Als bij alle keloid-verwijderingsmethoden bestaat er echter het risico op hergroei van het littekenweefsel na verloop van tijd en het proces moet mogelijk herhaald worden.
Chirurgische verwijdering van een keloïde gevolgd door röntgenbehandeling wordt gebruikt in de ernstigste gevallen van keloïde littekenvorming. De American Osteopathic College of Dermatology rapporteert dat deze methode in 85 procent van de ernstigste gevallen werkt. Dit type behandeling is intens en duur.
Compressieverbanden worden in combinatie met andere behandelingen voor keloïden gebruikt en zullen een echte keloïde littekenvorming niet op zich alleen genezen. Een pad of verband wordt op de littekenplaats aangebracht en elke zeven tot tien dagen opnieuw toegepast gedurende een periode van enkele maanden. De druk dient om de keloïde te verplat. Deze methode is gemakkelijk beschikbaar voor patiënten, maar heeft een traag succespercentage met minder directe resultaten dan andere methoden.