Oud-Griekenland is de periode in de Griekse geschiedenis die duurde van ongeveer 1100 v.Chr. tot ongeveer 146 v.Chr. Deze periode in de Griekse geschiedenis beïnvloedde de taal, politiek, onderwijssystemen, wetenschap en kunsten over heel West-Europa vanaf die periode tot in moderne tijden. Vaak geïnspireerd door de Griekse godsdienst en mythologie, zijn de prachtige architectuur, beeldhouwkunst en schilderijen die de tand des tijds hebben doorstaan, een getuigenis van de rijke cultuur van deze oude beschaving.
De kunst van Oud-Griekenland is ingedeeld in vier specifieke tijdperken: Oud, Byzantijns, Modern en Hedendaags. Oud-Griekse kunst is verder onderverdeeld in de Archaïsche, Klassieke en Hellenistische periodes.
Tijdens de heerschappij van het Ottomaanse Rijk in de Moderne tijdperk, werd heel weinig kunst gereproduceerd. Aan het einde van deze periode inspireerde het romanticisme van Italië de kunstenaars die de cultuur in de Hedendaagse periode zouden meenemen, vanaf de 1800er jaren tot heden.
Terwijl de Grieken schilderkunst beschouwden als de hoogste vorm van kunst, hebben historische stukken in de vorm van beeldhouwkunst en architectuur het beste de tand des tijds doorstaan. Andere kleine artefacten zoals munten, potten en graveringen zijn ook met succes bewaard gebleven.
De beeldhouwkunst van die tijd werd meestal gecommissioneerd door welgestelde aristocraten en was niet specifiek voor artistieke tentoonstelling, maar voor gedenktekens of grafmonumenten. Frizen waren ook een populaire vorm van beeldhouwkunst.
Sommige van de meest bekende stukken Griekse kunst zijn beelden van goden en godinnen. Aphrodite, Dionysos, Hermes, Apollo, Nike en Zeus, om er maar een paar te noemen, werden meesterlijk in marmer uitgevoerd. Delen van deze prachtige beelden zijn vandaag de dag nog bewaard.