Het belang dat kunstenaars, ontwerpers en kijkers hechten aan kleur verschilt per perspectief. Sommens zien kleur als functioneel, anderen koppelen emotionele reacties. Profis baseren keuzes op theorie, niet alleen op "mooi vinden".
Ontworpen in 1666 door Sir Isaac Newton. Toont sequentiële rangschikking van het spectrum in zes basiskleuren: rood, oranje, geel, groen, blauw, violet. Tussenkleuren zijn mengsels/gradiënten. Variaties: primaire, secundaire, tertiaire kleuren.
Complementair: tegenover elkaar op het wiel. Ondanks naam: creëren contrast en levendigheid, niet noodzakelijk "complement". Analoog: naast elkaar, weinig contrast, serene/matchende effect.
Volgens J.L. Morton: "Het menselijk brein wijst onderstimulerende info af." Te saai = niet boeiend. Te chaotisch = afwijzing. Harmonie = visuele aantrekkingskracht en interesse.
Fauves (Matisse, Van Gogh, Cézanne, Gauguin) verwerpden traditionele theorie; kleur als focuspunt, lijn/vorm secundair. In de hedendaagse mediacultuur blijft kleurentheorie de standaard.