Serif-fonts hebben kleine details (lijntjes/haken) aan top/bodem van letters – serifs. Bekendste: Times New Roman. Vier categorieën: Old Style, Transitional, Slab Serif, Modern.
Serifs worden als leesbaarder ervaren dan sans-serif. Daarom beter voor lopende tekst. Regel: sans-serif voor koppen, serif voor body text.
Oudste serif-type. Matige overgang dik/dun streken, diagonaal stress (dunste delen op diagonaal). Goed voor body text. Voorbeelden: Garamond, Palatino, Goudy Old Style, Minion.
Tussen Old Style en Modern. Horizontale stress (vs. diagonaal), matig hogere contrast dik/dun dan Old Style. Veelvoorkomend, neutraal, goed voor body text. Voorbeelden: Times New Roman, Baskerville.
Streken gelijkmatig (minimaal gewichtsverschil), serifs dik en hoekig. Goed voor body text. Sommige monospace (Courier) – alle letters/ruimtes even breed: ideaal voor coderen/uniformiteit. Voorbeelden: Rockwell, Courier, Clarendon.
Hoog contrast dunste/dikste streken, haarfijne serifs. "Modern" = niet recency, stijl vanaf late 1700s. Meest decoratief, minst geschikt voor body text. Voorbeelden: Bodoni, Didot.