De Griekse Acropolis is een van de beroemdste historische locaties ter wereld. Het Griekse woord 'acropolis' betekent 'het hoogste punt van de stad', en met stenen muren die 90 meter (300 voet) hoog rijzen, heeft de Acropolis door zijn geschiedenis heen gediend als een ideaal plaats voor vestingwerken en tempels.
De Myceners bouwden de eerste gebouwen op de locatie van de Acropolis in de 13e eeuw v.Chr., bestaande uit nederzettingen en een centrale vesting waar de koning woonde.
Perikles bouwde de belangrijkste architectonische structuren van de Acropolis die we vandaag kennen, met de hoofdontwikkelingen van de Propylaea, de Parthenon en de Erechtheion, voltooid tussen 462 v.Chr. en 404 v.Chr.
De Propylaea vormde de poort naar de Acropolis. De Parthenon bevatte een schatkamer en een heiligdom voor Athena, en de Erechtheion bevatte heiligen en was de mythologische locatie waar Athena Poseidon versloeg om de stad terug te winnen.
De Romeinen maakten kleine toevoegingen aan de Acropolis toen ze Griekenland in 146 v.C.H. overmeesterden. Augustus bouwde een kleine, bolvormige tempel bij de Parthenon, en Claudius autoriseerde een trappenhuis naar de Propylaea.
In 1205 bezetten de Franken Athene en gebruikten de Acropolis als vesting, heersten over de stad vanaf de Propylaea en keken de Parthenon om in een katholieke kathedraal. Het Ottomaanse Rijk annexeerde Athene in 1456, keken de Parthenon om in een moskee en gebruikten naar verluidt de Erechtheion als harem.
Toen Griekenland in 1821 onafhankelijk werd, werd de Acropolis officieel beschermd door de nieuwe Griekse staat. Restauratieprojecten begonnen in 1822 en duren tot op de dag van vandaag.