Een tattoomachine markeert de huid permanent met inkt, meestal een welontworpen tekening. Moderne machines hebben ontneembare, sterilisereerbare onderdelen: naalden in bundels van diverse maten, buizen die naalden vasthouden, grepen voor de kunstenaar.
Samuel O'Reilly vindt 1891 de eerste elektrische tattoomachine door een graveerpen van Thomas Edison te modificeren. Werkte met rotatietechnologie.
Twintig dagen na O'Reilly's patent, plaatst Thomas Riley (Londen) een patent voor een single-coil machine met elektromagneten.
1899: Alfred Charles Smith vindt de moderne two-coil elektromagnetmachine.
Volgende 200 jaar: basisontwerp ongewijzigd, maar artistieke precisie toegenomen door betere controle over snelheid, naaldiepte, inperkingskracht.
2000: Carson Hill vindt de revolutionaire pneumatische machine (Neuma Tattoo Machine), werkt soepel met lucht in plaats van elektromagneten of rotatie.